Uzasadnienie
M. C. (dalej zwany Skarżącym) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od października do grudnia 2008 r.
Skarżący w skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy. Prawomocnym postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 lipca 2015 r. odmówiono Skarżącemu przyznania prawa pomocy.
Wobec powyższego Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 5.959 zł. w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Z uwagi na to, że Skarżący w formularzu PPF wskazał adres do doręczeń wezwanie przesłano na ten adres. Przesyłka nie została odebrana, więc wezwano Skarżącego ponownie do uiszczenia wpisu sądowego, tym razem przesyłając pismo na adres wskazany w skardze.
Przesyłka powyższa była dwukrotnie awizowana, tj. 28 września 2015 r. i następnie 6 października 2015 r. Ponieważ nie została odebrana przez Skarżącego, 14 października 2015 r. zwrócono ją Sądowi (wpływ do Sądu 19 października 2015 r.). W tej sytuacji na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." przesyłkę należało uznać za doręczoną 12 października 2015 r., tj. ostatniego dnia 14-dniowego okresu, na jaki złożono ją w placówce pocztowej, liczonego od pierwszego awizo.
W dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych na 18 listopada 2015 r. nie stwierdzono wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego do sprawy o sygn. akt III SA/Wa 1463/15, do którego uiszczenia Skarżący został wezwany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwana: "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia.
Wezwanie do uiszczenia wpisu doręczone zostało Skarżącemu – 12 października 2015 r. Należy zauważyć, że w zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nie uiszczenia wpisu w terminie.
Wobec doręczenia wezwania 12 października 2015 r. siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał 19 października 2015 r.
Z zapisów w rejestrze sądowym wynika, że do 18 listopada 2015 r. wpisu nie uiszczono.
Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Sąd stwierdził, że w sprawie niniejszej zaistniała przesłanka przewidziana w tym przepisie. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 3 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.