Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu zażalenia A. K. (dalej: "Skarżąca"), utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta W z [...] lipca 2012 r. w przedmiocie odmowy sprostowania błędu rachunkowego w decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2011 r.
W ww. postanowieniu zawarto pouczenie, iż Skarżącej przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia.
Przesyłka zawierająca ww. postanowienie była awizowana u Skarżącej z adnotacją "mieszkanie zamknięte" w dniu 28 grudnia 2012 r. oraz w dniu 4 stycznia 2013 r. Z uwagi na niepodjęcie jej przez Skarżącą w terminie, urząd pocztowy ww. przesyłkę zwrócił do nadawcy w dniu 14 stycznia 2013 r.
Skarżąca pismem z dnia 23 kwietnia 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym: 24 kwietnia 2013 r.) zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. postanowienie z dnia [...] grudnia 2012 r.
Na podstawie zarządzenia z dnia 10 maja 2013 r. wezwano Skarżącą, do uzupełnienia braków formalnych powyższego wniosku poprzez nadesłanie oryginału skargi na ww. postanowienie.
W odpowiedzi na ww. wezwanie w dniu 24 maja 2013 r. Skarżąca złożyła skargę na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wnosząc o stwierdzenie jego nieważności wraz z poprzedzającym go postanowieniem Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 lipca 2013 r. odrzucił wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie odmowy sprostowania błędu rachunkowego w decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości W. z za 2011 r., które zawierało prawidłowe pouczenie o prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 144 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm., dalej: "O.p.") organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, swoich pracowników lub przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów. W przypadku, gdy organem podatkowym jest wójt, burmistrz (prezydent miasta), pisma może doręczać sołtys za pokwitowaniem.
Z treści art. 148. § 1.O.p. wynika, iż pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. W przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zawiadomienie o doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy domu umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata lub w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 149 O.p.).
Stosownie do art. 150 § 1 O.p. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149:
- 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;
- 2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) – w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę.
§ 1a. Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni.
§ 2. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Ponadto stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie zaś z przepisem art. 54 § 1 w/w ustawy, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten na podstawie art. 54 § 2 ustawy winien przekazać ją sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 w/w ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W rozpoznawanej sprawie, wobec niemożności doręczenia Skarżącej przesyłki zawierającej zaskarżone postanowienie w sposób przewidziany w art. 148 § 1 - 149 O.p. została ona pozostawiona na okres 14 dni w placówce pocztowej. Jak wynika z opisu koperty oraz druku zwrotnego potwierdzenia odbioru, zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do Skarżącej - zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela - w oddawczej skrzynce pocztowej adresata nastąpiło w dniu 28 grudnia 2012 r. Kolejne awizo zostało dokonane w dniu 4 stycznia 2013 r. Nieodebranie przez Skarżącą przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkowało, na mocy art. 150 § 2 O.p., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia zaskarżonego postanowienia pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 150 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.
Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że skoro pierwsze zawiadomienie, o złożeniu zaskarżonego postanowienia wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej, pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata w dniu 28 grudnia 2012 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 150 O.p., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia postanowienia nastąpił w dniu 11 stycznia 2013 r., a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na zaskarżone postanowienie upłynął z dniem 11 lutego 2013 r. Skarga została natomiast wniesiona dopiero w dniu 24 maja 2013 r.
Postanowieniem z dnia 23 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniosek Skarżącej dot. przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Tym samym uznać należy, że skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium odwoławcze w W. wniesiona z uchybieniem 30-dniowego terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.