Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 marca 2014 r., sygn. III SA/Wa 1722/13 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał Skarżącemu S. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie po wystąpieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. na pełnomocnika Skarżącej został wyznaczony radca prawny W. D..
Na rozprawie w dniu 27 maja 2014 r. r. pr. W. D. wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oraz o zwrot kwoty 60 zł, uiszczonej przez Skarżącego za odpis zupełny księgi wieczystej. Jednocześnie oświadczył, że opłaty nie zostały zapłacone.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 490, dalej - "rozporządzenie").
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Ministra Finansów w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną jako wniesioną z uchybieniem terminu. Wpis sądowy ma charakter wpisu stałego i jego wysokość została określona na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Stosownie do § 15 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 -4 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Decydując o kwocie wynagrodzenia referendarz sądowy miał na uwadze rodzaj i charakter sprawy zawisłej przed sądem, oraz jej przebieg, a także czynności, które pełnomocnik podjął w sprawie.
W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego, radca prawny W. D. przeglądał akta sprawy w dniu 27 marca 2014 r. oraz uczestniczył w rozprawie w dniu 27 maja 2014 r. Dlatego koszty w sprawie zostały przyznane jak w sentencji.
Referendarz sądowy nie przyznał natomiast pełnomocnikowi dochodzonych wydatków w postaci opłaty 60 zł, uiszczonej przez Skarżącego za odpis zupełny księgi wieczystej.
Stosownie do § 15 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej obejmują (...) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Jakkolwiek koszt poniesiony na odpis zupełny księgi wieczystej należy uznać za niezbędny, bowiem Sąd na rozprawie uwzględnił wniosek dowodowy dotyczący dowodu z odpisu zupełnego księgi wieczystej, to jednak nie zostały spełnione pozostałe dwie przesłanki wynikające z § 15 rozporządzenia, tj. wydatek ten nie został udokumentowany i nie stanowił wydatku radcy prawnego
Zdaniem referendarza sądowego przedmiotowa kwota nie stanowiła wydatku pełnomocnika, bowiem została uiszczona przez Skarżącego.
W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.