Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na rozprawie 8 kwietnia 2014 r., ogłosił wyrok w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1781/13 - ze skargi W. K. i E. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r.
W tenorze powyższego wyroku - w punkcie 3 Sąd stwierdził, że "zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz W. K. i E. K. kwotę 1592 zł (słownie: jeden tysiąc dziewięćdziesiąt dwa złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.).
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.
Sąd stwierdza, że z brzmienia pkt 3 wyroku w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1781/13 bezsprzecznie wynika, że w niniejszej sprawie zasądzono na rzecz W.. i E. K. kwotę 1.592 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Tylko z uwagi na omyłkowe pominięcie w powyższym wyroku, w punkcie 3, słowa "pięćset" doszło do wystąpienia niezgodności między rzeczywistą wolą i wiedzą składu orzekającego w niniejszej sprawie, a ich wyrażeniem na piśmie, a w konsekwencji do zawarcia w pkt 3 powyższego wyroku niepełnego słownego opisu kwoty zasądzonego zwrotu kosztów postępowania sądowego. Taką oczywistą omyłkę należało sprostować z urzędu, co też uczyniono niniejszym postanowieniem.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd postanowił sprostować oczywistą omyłkę.