Uzasadnienie
A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "Skarżąca"), pismem z dnia 12 lipca 2019 r. wniosła skargę na wydane na podstawie art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 - dalej "O.p.") postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. [...] czerwca 2019 r., którym uznał za bezzasadne ponaglenie Skarżącej w sprawie dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji VAT-7 za wrzesień 2018 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, bądź o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018r., poz. 2107), zgodnie z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.
Szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych zawarty jest w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej między innymi przez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Przedmiotowa sprawa nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego, gdyż przedmiotem skargi jest postanowienie rozpoznające ponaglenie Skarżącej, złożone w trybie art. 141 § 1 pkt 1 O.p. Zauważenia wymaga, że Ordynacja podatkowa nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia wydawanego przez organ wyższego stopnia w związku z wniesionym ponagleniem. Jednocześnie dopuszczalność zaskarżenia takiego postanowienia do sądu administracyjnego nie wynika z jakiegokolwiek przepisu szczególnego (por. postanowienia: WSA w Poznaniu z 28 sierpnia 2015r., I SA/Po 1373/15; WSA w Łodzi z 17 czerwca 2016 r. I SA/Łd 477/16 oraz z 18 marca 2014 r. I SA/Łd 42/14; WSA w Warszawie z 7 stycznia 2015 r. III SA/Wa 3447/14; WSA w Olsztynie z 17 marca 2017 r. I SA/Ol 82/17; wszystkie orzeczenia sądów administracyjnych dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Ponadto, opisane postanowienie nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, ani rozstrzygającym sprawę co do istoty. Wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 141 § 1 pkt 1 O.p. jest wyłącznie warunkiem formalnym niezbędnym do wystąpienia przez stronę ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ podatkowy. Wniesienie ponaglenia jest bowiem równoznaczne z wyczerpaniem środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. Postanowienie organu podatkowego wyższego stopnia, wydane na skutek ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, nie kończy postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie podlega również zażaleniu, nie należy więc do kategorii orzeczeń wymienionych w ww. przepisie art. 3 § 2.p.s.a.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 stycznia 2018 r. sygn. akt II FSK 2814/17, "(...) ponaglenie jest specyficznym środkiem ochrony praw strony w postępowaniu podatkowym, przysługującym w związku z bezczynnością lub przewlekłością organu podatkowego. Postanowienie wydane w odpowiedzi na ponaglenie jest rozstrzygnięciem podejmowanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad organem niższego stopnia. Postanowienie wydane na podstawie art. 141 Ordynacji podatkowej nie jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, jako że jego celem jest jedynie spowodowanie, aby tego rodzaju rozstrzygnięcie zostało podjęte, albo też poinformowanie strony, że jej zarzuty w tym zakresie ocenione zostały jako niezasadne. Na postanowienie wydane w trybie art. 141 Ordynacji podatkowej nie przysługuje środek zaskarżenia".
W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że przedmiotowe postanowienie nie mieści się w katalogu postanowień, na które może zostać wniesiona skarga do sądu administracyjnego i w rezultacie wniesienie takiej skargi jest niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.