Uzasadnienie
Skarżący J.K., pismem nadanym na poczcie 11 maja 2016r. (data stempla pocztowego) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na zmianę interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z 22 lutego 2016r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Zmiana interpretacji indywidualnej została doręczona Skarżącemu 26 lutego 2016r. Skarżący pismem z 7 marca 2016r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedzi na powyższe wezwanie udzielono pismem z 14 marca 2016r., doręczonym w trybie zastępczym 31 marca 2016r. Wraz ze skargą Skarżący złożył ponadto wniosek o przywrócenie terminu do złożenia powyższej skargi.
Postanowieniem z 19 lipca 2016r. o sygn. akt III SA/Wa 1831/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z 20 października 2016r. o sygn. akt II FZ 652/16 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia Skarżącego na powyższe postanowienie WSA w Warszawie, zażalenie oddalił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718) - dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2). W myśl art. 52 § 3 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Stosownie do art. 53 § 2 P.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Jak wynika z akt sprawy, odpowiedź Ministra Finansów na skierowane przez Skarżącego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w wydanej zmianie interpretacji indywidualnej Ministra Finansów doręczono Skarżącemu w trybie zastępczym 31 marca 2016r. Odpowiedź ta zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia - skargi do sądu administracyjnego. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego, stosownie do art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a., upływał zatem 2 maja 2016r. (poniedziałek), gdyż 30 kwietnia 2016r. i 1 maja 2016r. były dniami ustawowo wolnymi od pracy (sobota oraz niedziela/dzień świąteczny).
Skarżący wniósł natomiast przedmiotową skargę pismem nadanym w placówce pocztowej 11 maja 2016r. Tym samym uchybienie przez Skarżącego terminowi do wniesienia skargi jest bezsporne. Skoro zaś Skarżącemu prawomocnie odmówiono przywrócenia terminu, to skarga podlegała odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., Sąd postanowił o odrzuceniu skargi.