Uzasadnienie
W skardze Skarżąca A.K. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W związku z tym pismem z 7 lipca 2016 r. wezwano ją do nadesłania formularza PPF oraz dodatkowych informacji dotyczących stanu majątkowego. Wykonując to wezwanie Skarżąca przesłała żądany formularz, w którym zaznaczyła, iż domaga się zwolnienia od wpisu od skargi. Wskazała, iż jest [...], samotnie wychowującą uczącą się córkę. Uzyskiwane przez nią dochody są niezbędne do pokrycia bieżących wydatków związanych z prowadzoną działalnością i bieżącym utrzymaniem. Do majątku Skarżąca zaliczyła dom, nieruchomość rolną oraz ½ udziału we własności samochodu. Wśród wydatków wymieniła utrzymanie nieruchomości (2.000 zł), żywność (2.000 zł), paliwo (1.500 zł), środki czystości (500 zł), odzież (1.000 zł). Podała, iż wraz z córką osiąga dochód w wysokości 24.500 zł netto miesięcznie.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 21 maja 2015 r. (II FZ 428/15) prawo pomocy (zwane także prawem ubogich) jest instytucją wprowadzoną do porządku prawnego w celu zapewnienia możliwości realizacji konstytucyjnego prawa do sądu tym osobom, które, ze względu na trudną sytuację materialną, zmuszone byłyby do rezygnacji z obrony swych praw przed sądem z powodu kosztów sądowych przekraczających ich możliwości finansowe.
Zdaniem referendarza sądowego Skarżącej do takich właśnie osób zaliczyć nie można.
W niniejszej sprawie ubiega się ona o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej jako: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie referendarza sądowego Skarżąca przesłanki tej nie spełnia.
Wpis od skargi wynosi 500 zł (podkreślenie własne). Z akt sprawy nie wynika, by zapłata tej kwoty przekraczała możliwości finansowe Skarżącej. Przeciwnie kwota ta znajduje pokrycie w posiadanych przez nią środkach pieniężnych, na które składa się dochód z najmu i pełnienia funkcji w zarządzie. Dochód ten po zsumowaniu z dochodem pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym córki wynosi 24.500 zł netto miesięcznie.
W konsekwencji referendarz sądowy nie znalazł żadnego uzasadnienia dla przyjęcia jakoby budżet państwa miał kredytować Skarżącą, skoro może ona we własnym zakresie - z posiadanych środków - uiścić występujące na tym etapie koszty sądowe, tj. wpis od skargi w kwocie 500 zł.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.