Uzasadnienie
Skarżący – L. C. pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 29 maja 2015 r. (data stempla pocztowego) wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (data wpływu: 3 czerwca 2015 r.), skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r., doręczoną mu w dniu 9 marca 2015 r.
Następnie WSA w Warszawie, przy piśmie z dnia 8 czerwca 2015 r. sygn. III KO/Wa 69/15, przekazał wskazaną skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej w W., informując jednocześnie o tym Skarżącego pismem z tej samej daty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Jednym z podstawowych wymogów formalnych, który musi zostać zachowany przy zaskarżeniu decyzji lub innego aktu administracyjnego do sądu administracyjnego, jest złożenie skargi w ustawowo wyznaczonym terminie. Sąd administracyjny z urzędu bada zachowanie terminu do wniesienia skargi. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Tak sformułowany zapis jest nakazem bezwzględnym, co oznacza, że odrzucenie skargi następuje bez względu na okoliczności sprawy.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w danej sprawie oraz - jak wynika z treści art. 54 § 1 p.p.s.a. - za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowanie są przedmiotem skargi. Pierwszy z powołanych przepisów, określając termin do wniesienia skargi, formułuje początek jego biegu w przypadku doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia (decyzji lub postanowienia) w sprawie. Początkową datą wskazanego terminu będzie - zgodnie z art. 111 § 1 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a. - dzień następny po dniu, w którym stronie zostało doręczone rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu.
Natomiast wynikająca z art. 54 § 1 p.p.s.a. zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej skutkuje tym, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem innego organu administracji publicznej, sąd lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd albo niewłaściwy organ administracji publicznej, pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M.Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 248 i powołane tam orzecznictwo). Pogląd ten jest utrwalony w aktualnym orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08; z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1250/08; z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt I FSK 687/08, opubl. na stronie internetowej – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Podkreślić przy tym należy, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi liczony jest od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Oznacza to, że po otrzymaniu decyzji lub postanowienia strona postępowania ma trzydzieści dni na oddanie skargi w siedzibie organu, bądź nadanie skargi na adres tego organu za pośrednictwem poczty. Jeżeli zamiast tego strona wniesie skargę bezpośrednio do sądu, który następnie skargę tę przekaże do właściwego organu pocztą albo przez uprawnionego pracownika celem nadania jej biegu, to termin do wniesienia skargi zachowany będzie jedynie wówczas, gdy sąd bądź organ otrzymaną skargę zdoła nadać na adres właściwego organu przed upływem wspomnianego trzydziestodniowego terminu. Ewentualne ryzyko przekroczenia tego terminu oraz związane z tym skutki procesowe, polegające na odrzuceniu skargi, obciążają wnoszącego skargę, który nie zastosował się do pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji lub postanowieniu.
W niniejszej sprawie zaskarżona przez Skarżącego decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2015 r. została doręczona Skarżącemu w dniu 9 marca 2015 r. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia - skargi do sądu administracyjnego. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego, stosownie do treści art. 83 § 1 p.p.s.a., upływał zatem z dniem 8 kwietnia 2015 r. Następnie - jak już wcześniej wskazano - Skarżący pismem z dnia 28 maja 2015 r. nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 29 maja 2015 r. (data stempla pocztowego) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2015 r. Jednakże przesyłka pocztowa zawierająca wskazaną skargę została przesłana przez Skarżącego na adres tutejszego Sądu, gdzie wpłynęła w dniu 3 czerwca 2015 r. i została przekazana Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. przy piśmie z dnia 8 czerwca 2015 r. sygn. III KO/Wa 69/15.
Powyższe oznacza zatem, że oceniając kwestię terminowości wniesienia przez Skarżącego jego skargi zgodnie z powyższymi rozważaniami, należy uznać iż została ona wniesiona z uchybieniem 30-dniowego terminu, przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.