Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał A. L prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej, na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat M.D., któremu skarżący udzielił odpowiedniego pełnomocnictwa.
W trakcie rozprawy w dniu 9 marca 2009 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Przedmiotowy wniosek został potraktowany jako wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a.) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie zaś do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Oświadczenie takie jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że za świadczoną pomoc prawną adwokat nie otrzymał wynagrodzenia, a zatem, iż zachodzi podstawa do poniesienia tych kosztów przez Skarb Państwa.
Powyższe stanowisko potwierdził również Naczelny Sąd Administracyjny.
W postanowieniu z 18 października 2005 r. sygn. akt II FZ 625/05, NSA wskazał, iż treść §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości nie pozostawia wątpliwości, że oświadczenie o którym mowa w cytowanym powyżej przepisie jest obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wynika to z użytego w treści tej normy wyrażenia "powinien zawierać". NSA stanął również na stanowisku, że omawiane oświadczenie nie jest elementem formalnym lecz stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku. Jego brak nie podlega zatem uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. (podobne stanowisko zajął NSA w postanowieniach z 25 marca 2009 r. sygn. akt II FZ 90/09, z 20 sierpnia 2008 r. sygn. akt I OZ 603/08, z 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 390/08).
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego zgłaszając wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie złożył oświadczenia, o którym mowa wyżej. Z tej przyczyny na podstawie art. 258 §2 pkt 8 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.