Uzasadnienie
Skarżąca – H. O., działając poprzez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie skargi na czynności egzekucyjne.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 18 czerwca 2012 r., pełnomocnik Skarżącej, pismem z dnia 21 czerwca 2012 r., został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi, przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. pisma (karta nr 15 akt sądowych), zawierającego wezwanie do usunięcia braków formalnych, wynika, że zostało ono odebrane przez pełnomocnika Skarżącej w dniu 26 czerwca 2012 r.
Pełnomocnik Skarżącej, przy piśmie z dnia 3 lipca 2012 r. do tutejszego Sądu, nadesłał, poświadczoną za zgodność z oryginałem, kopię udzielonego mu przez Skarżącą pełnomocnictwa z dnia 25 listopada 2011r. z treści którego wynika, że zostało ono udzielone do występowania w imieniu Skarżącej "(...) przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w S., Dyrektorem Izby Skarbowej w G., Ministrem Finansów oraz wszelkimi innymi właściwymi organami i instytucjami w związku z egzekucją administracyjną należności w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych (...)".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie przy piśmie z dnia 3 lipca 2012 r. pełnomocnik Skarżącej w wyznaczonym terminie przedłożył, poświadczoną za zgodność z oryginałem, kopię udzielonego mu przez Skarżącą pełnomocnictwa.
Jednakże, stosownie do treści pełnomocnictwa, Skarżąca upoważniła swojego pełnomocnika do występowania w jej imieniu "(...) przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w S., Dyrektorem Izby Skarbowej w G., Ministrem Finansów oraz wszelkimi innymi właściwymi organami i instytucjami w związku z egzekucją administracyjną należności w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych (...)".
W ocenie Sądu, z uwagi na przytoczoną treść pełnomocnictwa, nie można uznać, że zawiera ono upoważnienie do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Wskazać bowiem należy, że w myśl art. 36 p.p.s.a. pełnomocnictwo może być ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, do prowadzenia poszczególnych spraw lub do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Zatem zdaniem Sądu, pełnomocnictwo takie musi w swojej treści zawierać co najmniej stwierdzenie, iż zostało udzielone do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi.
Zauważyć należy ponadto, że zgodnie z tezą zawartą w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego - w wyroku z dnia 3 lutego 2006 r. sygn. akt II FSK 362/05 i postanowieniu z dnia 29 września 2010 r. sygn. akt II OSK 1828/10 sąd administracyjny nie jest urzędem rozumianym jako organ władzy publicznej o określonym zakresie działania czy jako zespół osób wykonujący określone zadania, ani instytucją rozumianą jako zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw, działający w jakiejś dziedzinie.
Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że przedłożone – w wykonaniu wezwania do usunięcia braków formalnych skargi - pełnomocnictwo nie upoważnia pełnomocnika do reprezentowania Skarżącej w niniejszej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Sąd stwierdził zatem, że pełnomocnik Skarżącej nie uzupełnił, w wyznaczonym przez Sąd terminie, braków formalnych skargi.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.