Uzasadnienie
Skarżący – R. N. - pismem z dnia 17 czerwca 2014 r. wniósł skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z pozostałymi członkami zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za miesiące od grudnia 2008 r. do marca 2009 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 21 lipca 2015 r. Skarżący pismem z dnia 22 lipca 2015 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 400 zł, w terminie siedmiu dni od doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący pismem z dnia 10 sierpnia 2015 r. włożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 23 września 2015 r. referendarz sądowy odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Pismem z dnia 5 października 2015 r. Skarżący wniósł sprzeciw na powyższe postanowienie, po rozpoznaniu, którego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 października 2015 r. odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Pismem z dnia 9 listopada 2015 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lutego 2016 r. sygn. akt II FZ 3/16.
Na podstawie zarządzenia z dnia 3 marca 2016 r. Skarżący pismem z dnia 9 marca 2016 r. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 lipca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 14 marca 2016 r.
Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych do dnia 15 kwietnia 2016 r. Skarżący, mimo pouczenia, nie uiścił należnego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Przepis art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) dalej: "P.p.s.a." stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich należy skarga. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia.
Zgodnie zaś z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, doręczono Skarżącemu 14 marca 2016 r. r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął zatem bieg 15 marca 2016 r. i upłynął z dniem 21 marca 2016 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a.
Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie uiszczenia wpisu oraz o skutkach niezastosowania się do wezwania, Skarżący do dnia 15 kwietnia 2016 r. wpisu nie uiścił.
W tym stanie rzeczy Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.