Uzasadnienie
Skarżąca – V. sp. z o.o. w W. w dniu [...] kwietnia 2002r. złożyła jednolity dokument SAD, zgłaszając do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym samochód marki [...], w której wykazała podatek akcyzowy w łącznej kwocie 9.854,15 zł. Podatek ten Skarżąca uiściła 4 kwietnia 2002 r.
Pismem z 21 czerwca 2006 r. Skarżąca wniosła o stwierdzenie i zwrot nadpłaty podatku akcyzowego w ww. kwocie, uiszczonego na podstawie powyższego dokumentu SAD.
Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W., decyzją z [...] czerwca 2007 r., po rozpatrzeniu wniosku o określenie prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku akcyzowego oraz stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym w kwocie 9.854,15 zł, pobranym od importu ww. zgłoszenia celnego, odmówił stwierdzenia istnienia nadpłaty.
Pismem z 2 lipca 2007 r. pełnomocnik strony odwołał się od decyzji wnosząc o uchylenie jej w całości.
Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z [...] czerwca 2008 r. uchylił decyzję z [...] czerwca 2007 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W., po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego wszczętego wnioskiem strony z 21 czerwca 2006 r., decyzją z [...] lipca 2011 r., orzekł, iż kwota podatku akcyzowego, pobrana z tytułu importu towarów według zgłoszenia celnego SAD z [...] kwietnia 2002 r. jest prawidłowa i prawnie należna, odmówił też stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym, pobranym z tytułu importu towaru w kwocie 9.854,15 zł.
Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w W., decyzją z [...] listopada 2011 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą stwierdzenia nadpłaty.
W skardze złożonej na powyższą decyzję Skarżąca wniosła o stwierdzenie jej nieważności, ewentualnie o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Postępowanie w sprawie należało zawiesić.
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Z akt sprawy wynikało, że Skarżąca zadeklarowała i zapłaciła podatek akcyzowy z tytułu importu samochodu, czyniąc to w 2002 r.
Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. – powoływanej dalej jako "Ordynacja podatkowa") zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
Przepis art. 59 § 1 Ordynacji podatkowej w pkt 1) stanowi, że zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek zapłaty, natomiast pkt 9) taki sam skutek przewiduje w przypadku przedawnienia.
Sądowi z urzędu wiadomym jest, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt I FSK 174/11 przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, a mianowicie: czy w świetle art. 70 § 1 art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej).
Brzmienie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej w okresie obowiązywania tej ustawy nie zmieniło się.
W ocenie Sądu, spełniona zatem zostaje przesłanka zawieszenia postępowania sądowego, przewidziana w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie powyższego przepisu, Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia w przedmiocie zagadnienia prawnego przedstawionego we wskazanym wyżej postanowieniu z 12 stycznia 2012 r. syg. akt I FSK 174/11.