Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 lutego 2010 r. I. K.(dalej - "Skarżąca"), wniosła skargę na powołaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2010 r.
Postanowieniem z dnia 31 maja 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 772/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił przedmiotową skargę, z uwagi na nieuiszczenie, mimo wezwania, należnego wpisu sadowego.
Od powyższego postanowienia, ustanowiony z urzędu pełnomocnik Skarżącej, wniósł skargę kasacyjną.
Postanowieniem z 29 czerwca 2011 r. sygn. akt II FSK 833/11 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie.
Na dzień 23 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyznaczył termin rozprawy w przedmiotowej sprawie.
Pismem z 12 sierpnia 2011 r. Skarżąca cofnęła wniesioną skargę. Wskazała na wydanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. dwóch postanowień z [...] czerwca 2011 r. tj. postanowienia umarzającego postępowanie egzekucyjne ze względu na przedawnienie zobowiązań oraz postanowienia o zwrocie kosztów egzekucyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159).
Z powołanego przepisu art. 60 P.p.s.a. wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki, określone w art. 60 P.p.s.a., do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji.