Uzasadnienie
Pismem z 5 lipca 2010 r. Skarżąca I. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu podniosła, że w maju br. Zmuszona była opuścić swoje mieszkanie, które zajął komornik. Obecnie pomieszkuje u znajomych i oczekuje na przyznanie lokalu socjalnego. Oświadczyła, że utrzymuje się z emerytury w kwocie 790 zł oraz zasądzonych alimentów kwocie 630 zł. Dochód w kwocie 321,82 zł zajęty jest przez Urząd Skarbowy.
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego o złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, Skarżąca na urzędowym formularzu PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jest w coraz gorszym stanie psychicznym. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku oraz dochodach wynika, że skarżąca jest osobą samotną i nie posiada żadnego majątku. Podniosła, że nie ma z czego żyć. Z oświadczenia wynika także, że Skarżąca uzyskuje miesięczny dochód w tytułu emerytury i alimentów w kwocie 1.090 zł
Na wezwanie referendarza sądowego Skarżąca przedstawiła roczne obliczenie podatku przez organ rentowy, z którego wynika, że w 2009 r. Skarżąca uzyskała dochód w kwocie 8.071,88 zł. Ponadto Skarżąca przedstawiła odcinki emerytury za sierpień i wrzesień 2010 r. oraz decyzje Prezydenta W. przyznające zasiłki celowe na pokrycie kosztów leków i leczenia, opłat za mieszkanie, kosztów wynajmu mieszkania, bieżące potrzeby oraz pomoc w formie codziennego gorącego posiłku (obiad). Skarżąca przedłożyła również wyciąg z rachunku bankowego.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a), właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 powołanej ustawy, czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika.
W niniejszej sprawie Skarżąca wniosła (w dniu 7 lipca 2010 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika jakim jest adwokat. Podkreślić należy, że w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 maja 2010 r. odrzucił skargę. Postanowienie to uprawomocniło się 20 lipca 2010 r. Jednocześnie z okoliczności sprawy wynika, że intencją Skarżącej jest złożenie skargi kasacyjnej - objętej przymusem adwokackim oraz obowiązkiem uiszczenia wpisu, który w niniejszej sprawie wyniesie 100 zł. – i w tym celu złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Rozpatrując niniejszy wniosek o przyznanie prawa pomocy, wziąwszy pod uwagę sytuację majątkową Skarżącej, należy przyjąć, iż spełnia ona przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z przedłożonych przez Skarżącą informacji wynika bowiem, iż nie jest ona w stanie ponieść żadnych kosztów. Skarżąca oświadczyła, że jest osobą samotną, przedstawiła decyzje prezydenta W. świadczące, że korzysta z pomocy społecznej. Z uzasadnienia decyzji Prezydenta W. z dnia 23 lutego 2010 r. wynika, że Skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji życiowej. Ponadto z przedstawionych przez Skarżącą oświadczeń wynika, że uzyskuje ona skromny dochód z tytułu emerytury i alimentów w łącznej kwocie 1.090 zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.