Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 156 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej - "ppsa."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Z kolei, jak stanowi art. 156 § 2 ppsa sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Zgodnie z art. 166 ppsa do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Wykładnia gramatyczna przepisu art. 156 ppsa wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.).
Sąd zauważa, iż w pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 maja 2011 r. w wyniku omyłki pisarskiej
- - zasądzoną na rzecz Skarżącej tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 105 zł - błędnie zapisano słownie jako "sto złotych".
Z kolei z akt rozpoznawanej sprawy bezsprzecznie wynika, iż wpis sądowy w przedmiotowej sprawie wynosił 105 zł i w takiej wysokości wpis ten Skarżąca uiściła. W konsekwencji, zgodnie z art. 201 §1 ppsa, Sąd zasądził na rzecz Skarżącej tytułem zwrotu kosztów postępowania właśnie kwotę 105 zł.
Błędny słowny zapis zasądzonej kwoty, zawarty w pkt 2 postanowienia, stanowi oczywistą omyłkę pisarską, którą Sąd niniejszym postanowieniem postanowił wyeliminować.
W związku z powyższym, na podstawie art. 156 §1 i §2 w zw. z art. 166 ppsa, Sąd postanowił jak w sentencji.