Uzasadnienie
A. sp. z o.o. z siedzibą w K. (zwana dalej "Skarżącą" lub "Spółką") wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2014 r.
Zarządzeniem z dnia 6 lipca 2016 r. Skarżącą wezwano do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wskazanie daty udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki, a także wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
W odpowiedzi na wezwanie Spółka wskazała datę udzielenia pełnomocnictwa do jej reprezentowania oraz wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 1 zł. Skarżąca podniosła, że w przypadku, gdy kwestionuje ustalenie Organu w przedmiocie określenia wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w kwocie 0 zł, zamiast 5 749 227 zł, przedmiotem sporu jest kwota 0 zł. W tej sytuacji, zdaniem Spółki, wartość przedmiotu zaskarżenia, przy przyjęciu, że powinien on być wyrażony wartością dodatnią, stanowi kwota symboliczna 1 zł.
Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2016 r. wpis stosunkowy od skargi ustalono na kwotę 57 500 zł, uwzględniając wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 5 750 000 zł, tj. w kwocie należności pieniężnej objętej zaskarżoną decyzją. Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 27 lipca 2016 r. wezwano Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi we wskazanej wyżej kwocie w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżąca wniosła zażalenie na zarządzenie z dnia 27 lipca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 września 2016 r. oddalił wskazane wyżej zażalenie Skarżącej. Z kolei postanowieniem z dnia 29 listopada 2016 r. Starszy Referendarz Sądowy odmówił Spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. Tut. Sąd postanowieniem z dnia 12 stycznia 2017 r. utrzymał w mocy powyższe postanowienie Starszego Referendarza Sądowego.
W związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2017 r. wezwano Spółkę do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 27 lipca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 57 500 zł. Ww. zarządzenie doręczono Skarżącej w dniu 18 stycznia 2017 r.
Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo - Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzonej według stanu na dzień 14 marca 2017 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu od skargi do niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a., nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Skarżącej, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 19 stycznia 2017 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 25 stycznia 2017 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a.
Skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 25 stycznia 2017 r. nie odnotowano wpływu wpisu, należało uznać, że Spółka nie uiściła wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.