Uzasadnienie
Skarżący – S.B., reprezentowany przez adwokata M. G. złożył skargę na postanowienie Ministra Finansów w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną, tj. zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego. W postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym do majątku Skarżącego dochodzona była zaległość podatkowa w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004r. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi, której zarzuty uznał za niezasadne.
Na rozprawie w dniu 8 marca 2013r. aplikant adwokacki M. Z. i, działający z upoważnienia pełnomocnika Skarżącego – adwokata M. G., oświadczył że zgodnie z wolą Skarżącego cofa skargę, ponieważ wykonanie decyzji zostało wstrzymane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, który jednakże uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w powyższym przepisie.
Pełnomocnictwo udzielone przez Skarżącego adwokatowi M.G. nie wyłączało cofnięcia skargi z zakresu umocowania (art. 39 p.p.s.a.).
Skuteczne cofnięcie skargi obliguje więc Sąd do umorzenia postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.