Uzasadnienie
Skarżący J. R. zwrócił się o zwolnienie od wpisu od skargi w kwocie 100 zł, powołując się m. in. na wiek i zły stan zdrowia. Wskazał, iż poza mieszkaniem nie posiada innego majątku. Utrzymuje się z emerytury wynoszącej 1.600 zł. Finansuje z niej opłaty za mieszkanie, prąd oraz lekarstwa, za które płaci ok. 300 zł.
W wykonaniu wezwań referendarza sądowego Skarżący przesłał wypełniony formularz PPF. Podał, iż zamieszkuje wraz z żoną, która, podobnie jak on, jest emerytką. Jej emerytura wynosi 910 zł. Wśród wydatków Skarżący wymienił opłaty za mieszkanie (450 zł), gaz (120 zł), prąd (100 zł), lekarstwa i inne opłaty związane z chorobą (500 zł). Przedstawił decyzje o waloryzacji emerytur, dokumenty obrazujące wydatki, wyciąg bankowy.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi. Taki właśnie zakres jego wniosku wynika z pisma z 8 sierpnia 2016 r. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Jakkolwiek nie wykonał on w pełni wezwania z 12 sierpnia 2016 r. (zastrzeżenia budzi chociażby zupełność przesłanego wyciągu bankowego), niemniej referendarz sądowy nie wyciągnął z tego negatywnych konsekwencji. Dał mianowicie wiarę oświadczeniu Skarżącego, iż jedynym źródłem utrzymania jego i jego żony jest emerytura w łącznej wysokości 2.546,52 zł. Z kwoty tej finansuje on bieżące wydatki, wśród których sama tylko opłata za mieszkanie wynosi 442,55 zł. Do tego dochodzi jeszcze opłata za gaz (143,69 zł/2 m-ce), energię elektryczną (112,29 zł), usługi telekomunikacyjne (łącznie 407,78 zł).
Nadto z analizy wyciągu bankowego za sierpień 2016 r. wynika, że Skarżący spłaca zobowiązania, których raty wynoszą 380,58 zł, 165 zł i 53,92 zł. Znaczącą pozycję w domowym budżecie zajmują również wydatki na ochronę zdrowia (500 zł). W ostatnim czasie zdiagnozowano bowiem u Skarżącego nowotwór, zaś żona leczy się na nadciśnienie i tarczycę.
Uwzględniając zatem powyższe dane, w tym wysokość uzyskiwanego dochodu i ponoszonych wydatków oraz fakt, iż analogiczny obowiązek opłacenia skargi ciąży na żonie Skarżącego w sprawie III SA/Wa 2185/16 referendarz sądowy uznał, że z dochodu tego nie jest on w stanie wygospodarować kwoty 100 zł. Osiągany dochód praktycznie w całości przeznaczany jest bowiem na comiesięczną egzystencję. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie Skarżącego od wpisu od skargi we wskazanej wyżej kwocie.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.