Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 czerwca 2014 r. Z. Sp. z o.o. z siedzibą w W. – dalej: "Skarżąca" lub "Spółka" wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie określenia kwoty zwrotu podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013 r.
Z uwagi na to, że z treści skargi nie wynikało kto ją podpisał, a znajdujący się pod skargą podpis był nieczytelny tzn. nie wynikało z niego czy skarga została podpisana przez M. W. – wspólnika Spółki, czy też przez A. W. pełniącego funkcję prezesa zarządu w Spółce, a także jedynej osoby uprawnionej do samodzielnej reprezentacji Spółki, pismem z dnia 28 lipca 2014 r. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie z imienia i nazwiska osoby, która podpisała skargę. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
Przesyłka zawierająca wymienione wezwanie została odebrana w dniu 11 sierpnia 2014 r. przez upoważnionego pracownika o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy (karta 53)
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej:,,p.p.s.a." sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak wcześniej wskazano wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone upoważnionemu pracownikowi w dniu 11 sierpnia 2014 r. Ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi biegł zatem od dnia 12 sierpnia 2014 r. i upłynął w dniu 18 sierpnia 2014 r. Wezwanie zostało doręczone na wskazany w skardze adres do korespondencji. Tym samym uznać należało, że Skarżąca została prawidłowo pouczona o skutkach nie wykonania wezwania z dnia 28 lipca 2014 r. we wskazanym terminie.
Skarżąca mimo prawidłowego wezwania nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a orzekł jak w postanowieniu.