Uzasadnienie
Skarżąca – Z. sp. z o.o. z siedzibą w W., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie określenia kwoty zwrotu podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013 r.
Pismami z dnia 28 lipca 2014 r. Skarżącą wezwano do uiszczenia wpisu sądowego oraz do uzupełnienia braków formalnych powyżej wskazywanej skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie (z imienia i nazwiska) osoby, która podpisała skargę. Poinformowano, że z treści skargi nie wynika, kto ją podpisał, a złożony pod skargą podpis jest nieczytelny.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, zawierającej m.in. powyższe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, wynika, że przesyłka ta została doręczona Skarżącej w dniu 11 sierpnia 2014 r. (karta nr 53 akt sądowych).
Postanowieniem z dnia 22 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Skarżącej, wskazując, że powyższy brak formalny nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie. Postanowienie doręczono Skarżącej w dniu 31 października 2014 r.
Pismem z dnia 6 listopada 2014 r. Skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wskazując w jego treści, iż w jej imieniu skargę podpisał A. W., działający jednoosobowo, jako prezes zarządu Skarżącej.
W osnowie wniosku Skarżąca podniosła, że w dniu 31 października 2014 r., na skutek odebrania postanowienia z dnia 22 października 2014 r. powzięła informacje o odrzuceniu skargi.
Według Skarżącej w dniu 11 sierpnia 2014 r. otrzymała ona pisma z dnia 28 lipca 2014 r. dotyczące wpisu sądowego od skargi, przesyłka nie zawierała natomiast pisma – wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Skarżąca podniosła, że gdyby wezwanie do uzupełnienia braków formalnych dotarło do niej, na pewno zostałoby wykonane, tym bardziej, że w dniu 18 sierpnia – w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi – złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Składanie wniosku o przyznanie prawa pomocy, bez uzupełnienia braków formalnych w postaci jedynie potwierdzenia imienia i nazwiska prezesa, należałoby ocenić jako pozbawione sensu.
Według Skarżącej brak jest zatem jej winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, co uzasadnia wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Do wniosku Skarżąca dołączyła oświadczenie prezesa zarządu Skarżącej oraz pracownika odbierającego korespondencję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności należy odnotować, że wniosek Skarżącej został wniesiony w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi. We wniosku wskazano, kto w imieniu Skarżącej podpisał skargę, zatem Skarżąca, jednocześnie z wnioskiem, dokonała czynności, której nie dokonała w przewidzianym terminie. Daje to Sądowi możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu.
Wskazać należy, iż brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową, przesłankę przywrócenia terminu. Art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony w takiej sytuacji. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu orzekającego w sprawie. Sąd może zatem uwzględnić wszystkie okoliczności, jakie uzna za istotne (por.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r. o sygn. akt I PKN 273/99).
Jednocześnie, jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, brak winy w uchybieniu terminu zaistnieje co do zasady wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując - własnym bądź innych - zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (por.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 1998 r. o sygn. akt IV SA 1153/96). Do okoliczności uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zaliczyć można zatem np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Niewielkie nawet niedbalstwo wyklucza natomiast możliwość uwzględnienia żądania o przywrócenie uchybionego terminu.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, iż wbrew argumentacji Skarżącej zawartej w przedmiotowym wniosku, ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, zawierającej m.in. powyższe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, wynika bezspornie, że przesyłka ta została doręczona Skarżącej w dniu 11 sierpnia 2014 r. (karta nr 53 akt sądowych), co pracownik Skarżącej potwierdził własnoręcznym podpisem.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi.