Uzasadnienie
Skarżący J.S. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na takie m. in. okoliczności jak: przebyty [...], stwierdzona niezdolność do samodzielnej egzystencji, brak majątku. Wskazał, iż podobnie jak żona utrzymuje się z emerytury wynoszącej łącznie 3.316,90 zł. Skarżący przedstawił zestawienie wydatków, do których zaliczył egzekucje komornicze (550 zł), koszty leczenia i inne z tym związane (1.500 zł), koszty utrzymania mieszkania (500 zł), wyżywienie, środki czystości, odzież (1.500 zł), węgiel do ogrzewania domu na zimę (7.000 zł). Dodał, iż do żony należy dom. Przedłożył m. in. sentencję postanowienia z [...] listopada 2017 r., dokumentację medyczną.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej jako: "P.p.s.a.", strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Instytucja prawa pomocy jest odstępstwem od tej reguły. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 21 maja 2015 r. (II FZ 428/15) wprowadzono ją do porządku prawnego w celu zapewnienia możliwości realizacji konstytucyjnego prawa do Sądu tym osobom, które, ze względu na trudną sytuację materialną, zmuszone byłyby do rezygnacji z obrony swych praw przed Sądem z powodu kosztów sądowych przekraczających ich możliwości finansowe. Udzielenie prawa pomocy w konkretnej sprawie uzależnione jest od spełnienia ustawowo określonych przesłanek takich jak: brak zdolności do poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub brak zdolności do poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
W niniejszej sprawie Skarżący ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych, tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Rozpoznając ten wniosek referendarz sądowy miał na względzie to, iż wcześniejszą prośbę Skarżącego załatwiono odmownie. Na mocy postanowienia z 13 września 2017 r., utrzymanego następnie w mocy postanowieniem z 23 października 2017 r. odmówiono mu mianowicie zwolnienia od kosztów sądowych. Zwrócono wówczas uwagę na nieścisłości w złożonych przezeń oświadczeniach. Wskazano również na braki w dokumentacji. Wytknięto Skarżącemu m. in. nienadesłanie informacji o rachunkach bankowych, dochodach osiągniętych w latach 2016-2017, brak szczegółowej kalkulacji ponoszonych wydatków.
Obecny swój wniosek Skarżący umotywował tymi samymi okolicznościami faktycznymi, które legły u podstaw uprzednio złożonego wniosku. Powołał się m. in. na takie okoliczności jak: przebyty udar mózgu, stwierdzona niezdolność do samodzielnej egzystencji, brak majątku.
Oceniając te okoliczności z punktu widzenia powyższych przesłanek referendarz sądowy uznał, że wniosek Skarżącego zasługuje na uwzględnienie jedynie częściowo. Na takie rozstrzygnięcie rzutował przede wszystkim stan jego zdrowia oraz fakt wydania wobec niego w sprawie III SA/Wa 3226/17 postanowienia zwalniającego go od wpisu od skargi oraz opłaty kancelaryjnej. Z nadesłanych materiałów wynika bowiem, że wskutek przebytego udaru mózgu Skarżący jest trwale niezdolny do samodzielnej egzystencji. Schorzenie to wywołało upośledzenie czynności pisania, czytania, postrzegania, zapamiętywania. Upośledzenie to ma charakter trwały.
To wszystko powoduje, że znaczącą pozycję w domowym budżecie zajmują wydatki na ochronę zdrowia. Sam Skarżący wyliczył je na kwotę 1.500 zł.
Bez względu zatem na pominięcie przez niego (co wcześniej już zasygnalizowano) istotnych informacji o sytuacji życiowej, referendarz sądowy zdecydował o zwolnieniu Skarżącego od wymagalnych kosztów sądowych (wpis od skargi) i opłaty kancelaryjnej, która ewentualnie może się pojawić, a zwolnienie z której umożliwi Skarżącemu zapoznanie się z pisemnym uzasadnieniem wyroku.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.