Uzasadnienie
Postanowieniem z 25 lipca 2014 r. referendarz sądowy przyznał Skarżącej A.R. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, którym wyznaczona została M.B.. Wyrokiem z 28 listopada 2014 r. (którego odpis doręczono pełnomocnikowi w dniu 7 stycznia 2015 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Skarżącej.
Pismem z 27 stycznia 2015 r. adwokat M. K. (działający z substytucji wyznaczonego pełnomocnika z urzędu) sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniósł jednocześnie o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, gdyż nie zostały one uiszczone w całości ani w części.
Postanowieniem z 27 lutego 2015 r. referendarz sądowy odmówił przyznania wynagrodzenia adwokatowi M. K..
Odmownie załatwiono także wniosek adwokata M. B., wskazując, że we wniosku tym nie zawarła ona wymaganego oświadczenia. W piśmie z 12 maja 2015 r. wniosła ona ponownie o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając przy tym, iż koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461; dalej: "rozporządzenie").
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu w postępowaniu w drugiej instancji obejmowała sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W tej sytuacji pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie wynoszące 50% stawki minimalnej, tj. 120 zł. Stanowi o tym § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Jednocześnie wynagrodzenie to podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia).
W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.