Uzasadnienie
W skardze na powołane w sentencji postanowienie Ministra Finansów W.K. (dalej - "Skarżący" lub "Wnioskodawca") zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF oraz do nadesłania dodatkowych dokumentów dotyczących sytuacji finansowej Skarżącego, Wnioskodawca nadesłał wypełniony formularz PPF, kopie pism kierowanych do sądów, organów podatkowych, organów państwa, pismo z ZUS potwierdzające wysokość otrzymywanego świadczenia (723,36 zł) oraz dokonywanych zajęć komorniczych, wezwanie do zapłaty z tytułu czynszu na łączną kwotę 1.188,46 zł.
We wniosku złożonym na urzędowym formularzu Skarżący powtórzył, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wskazał, iż nie zna się na prawie i nie rozumie decyzji Ministra Finansów. Wnioskodawca jest inwalidą [...] grupy, z uwagi na poważane problemy ze [...]. Skarżący oświadczył, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Do swojego majątku zaliczył jedynie mieszkanie o pow. 33.65 m². Utrzymuje się jedynie z renty w wysokości 645,80 zł netto.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie.
Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a.). Zgodnie z § 1 tego artykułu Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym
Sygn. akt III SA/Wa 2232/11 obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Ciężar wykazania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na wnioskodawcy. Ocena przytoczonych przez niego okoliczności należy zaś do Sądu (por. postanowienie NSA z 14 lutego 2005 r., FZ 760/04, niepubl.).
W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata tj. w zakresie całkowitym.
Oceniając sytuacją finansową, w której znajduje się Skarżący przyznać należy, iż wypełnia ona przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący utrzymuje się jedynie z renty w wysokości 645,80 zł. Jest inwalidą, ma poważne problemy ze [...]. Zalega z opłatami za czynsz w wysokości ponad 1.000 zł.
W tym stanie rzeczy, wskazać należy, iż sytuacja finansowa Skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Skarżący wykazał bowiem, iż nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów sądowych oraz pozyskanie we własnym zakresie pomocy profesjonalnego pełnomocnika.
Przyznanie prawa pomocy podyktowane jest również realizacją gwarantowanego przepisami Konstytucji RP prawa do kontroli przez niezawisły sąd wydanego w stosunku do Skarżącego aktu z zakresu administracji publicznej. Ograniczenia natury finansowej nie mogą zamykać Skarżącemu dostępu do sądu.
Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. 246 §1 pkt 1 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.