Uzasadnienie
J.D. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2017 r. wezwano Skarżącego, pismem z 6 lipca 2017 r. do podania wartości przedmiotu sporu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, pouczając, iż nieuzupełnienie niniejszego braku spowoduje odrzucenie skargi. Odpis powyższego wezwania doręczono Skarżącemu w dniu 27 lipca 2017 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako: "p.p.s.a.")
Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2017 r. Sąd odrzucił ww. skargę, wskazując, że Skarżący w wyznaczonym terminie nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia.
Pismem z dnia 26 września 2017 r. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 28 sierpnia 2017 r., wnosząc między innymi o jego uchylenie oraz wskazując w uzasadnieniu, że przesyłka zawierająca wezwanie do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia nie została doręczona w zwykłym trybie doręczenia, a w trybie zastępczym. Ponadto Skarżący wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynikała z zaskarżonej decyzji i stanowiła kwotę 3.824 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznawać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Przepis ten stanowi zatem podstawę do dokonania przez wojewódzki sąd administracyjny autokontroli wydanego postanowienia i w przypadku stwierdzenia zaistnienia zawartych w nim przesłanek uchylenia go bez konieczności przesyłania akt sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Celem instytucji autokontroli jest możliwość dokonania przez Sąd I instancji ponownego rozpoznania sprawy i zmiany powziętej decyzji, czy też "naprawienia błędów". Uchylenie zaskarżonego postanowienia i ponowne rozpoznanie sprawy powinny mieć miejsce wówczas, gdy sąd podziela podniesiony w zażaleniu zarzut nieważności postępowania lub uznaje, że jest ono oczywiście uzasadnione. Powyższy wyjątek od zasady dewolutywności zażalenia jest uzasadniony względami ekonomii postępowania (por. A. Wróbel (w:) K. Chorąży, W. Taras, A. Wróbel, Postępowanie administracyjne..., s. 337).
W ocenie Sądu, zażalenie Skarżącego oraz przedstawiona w nim okoliczność braku wiedzy o wezwaniu do usunięcia braku formalnego skargi w postaci obowiązku wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, w kontekście skutków procesowych doręczenia zastępczego zasługiwała na uwzględnienie. Zatem z braku odpowiedzi Skarżącego na ww. wezwanie w wyznaczonym terminie, w okolicznościach niniejszej sprawy, nie można wywodzić rygoru w postaci odrzucenia skargi. Wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie odpowiada bowiem kwocie łącznego zobowiązania pieniężnego, wskazanego w zaskarżonej decyzji.
Z powyższych względów Sąd postanowił uchylić na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. swoje wcześniejsze postanowienie z dnia 28 sierpnia 2017 r. o odrzuceniu skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia orzeczono na podstawie art. 225 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.