Uzasadnienie
Pismem z 19 czerwca 2012 r. K. D. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Finansów z [...] maja 2012 r. utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z [...] stycznia 2012 r. w sprawie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnych.
W skardze wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji z uwagi na fakt, iż jego natychmiastowe wykonanie skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci zajęcia i sprzedaży licytacyjnej majątku Skarżącej. Ponadto zdaniem Skarżącej, wstrzymanie wykonania postanowienia nie narusza interesu publicznego, a jest w jej słusznym interesie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania w postępowaniu egzekucyjnym.
Wstrzymanie wykonania jest zatem bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy zaskarżony akt nie podlega w ogóle wykonaniu. Do takiego właśnie rodzaju aktów należy postanowienie odmawiające wstrzymania czynności egzekucyjnych. Powyższe postanowienie nie zawiera bowiem treści, do realizacji której potrzebne byłoby wszczęcie postępowania wykonawczego. Z powyższych względów, brak jest zatem podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
W konsekwencji Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a.