Uzasadnienie
Skarżąca B.C. na urzędowym formularzu PPF wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że sama prowadzi gospodarstwo domowe. Jest osobą bezrobotną. Otrzymuje świadczenie przedemerytalne w wysokości 886,40 zł, które nie jest wystarczające na pokrycie miesięcznych wydatków. W utrzymaniu Skarżącej pomaga syn. Skarżąca posiada udział w mieszkaniu (50%) o powierzchni 54,40 m². Do miesięcznych wydatków Skarżąca zaliczyła raty kredytu i pożyczki – 350 zł i 750 zł, czynsz – 567,56 zł, energię elektryczną – 105,43 zł, telefon – 20 zł, żywność li leki 400 zł oraz użytkowanie wieczyste 241,94 zł rocznie. Łącznie miesięczne wydatki Skarżąca określiła na 2.140,06 zł.
Na wezwanie referendarza sądowego Skarżąca przedłożyła umowę pożyczki, wyciąg z rachunku bankowego, decyzję o rozliczeniu i zwrocie świadczenia emerytalnego, rachunki miesięcznych opłat oraz zeznanie podatkowe PIT-37, z którego wynika, że w 2016r. Skarżąca uzyskała dochód w kwocie 23.178,22 zł.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) – zwanej dalej P.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje natomiast zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 P.p.s.a.).
Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Okoliczności uzasadniające potrzebę przyznania stronie prawa pomocy powinna wykazać – strona. W niniejszej natomiast sprawie, Skarżąca takie okoliczności wykazała.
Jedynym wymagalnym kosztem sądowym na obecnym etapie sprawy jest wpis od skargi w wysokości 500zł.
Z nadesłanych informacji wynika, że Skarżąca dysponuje miesięcznym dochodem w wysokości 886,40 zł. Kwota ta jest niewystarczająca nawet na pokrycie niezbędnych miesięcznych wydatków w kwocie 2.140,06 zł. W utrzymaniu Skarżącej pomaga dorosły syn. Ponadto Skarżąca nie posiada majątku, z którego mogłaby uiścić koszty należne w sprawie.
Skoro osiągane dochody w całości przeznaczane są na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącej, to uzasadnione jest zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego.
Dlatego, referendarz sądowy, na podstawie art. 243 § 1 P.p.s.a., art. 245 P.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.