Uzasadnienie
C.E. (Skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września 2020 r., w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za jej zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2013 r. i wrzesień 2017 r.
Pismem z dnia 4 stycznia 2021 r. na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2020 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 grudnia 2020 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi Skarżącego z dniem 8 stycznia 2021 r.
W zakreślonym terminie pełnomocnik Skarżącego przy piśmie z dnia 14 stycznia 2021 r. nadesłał kartę informacyjną z leczenia szpitalnego Skarżącego. Wniósł o przedłużenie o 90 dni terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Poinformował, że Skarżący ciężko zachorował na zapalenie płuc wskutek wirusa SARS-COVID-19. Pełnomocnik poinformował, że po odebraniu wezwania otrzymał od rodziny Skarżącego informację, iż Skarżący do połowy grudnia 2020 r. był w śpiączce farmakologicznej pod respiratorem. Obecnie przebywa w szpitalu i jest niezdolny do działania. Leczenie Skarżącego może potrwać kilka miesięcy. W związku z chorobą i leczeniem niewykonalne jest uzyskanie podpisu na pełnomocnictwie. Odrębnym pismem z 14 stycznia 20201 r. pełnomocnik Skarżącego złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów.
Przewodnicząca Wydziału zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2021 r. na podstawie art. 44 p.p.s.a. dopuściła tymczasowo pełnomocnika Skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy wyznaczając termin 90 dni na przedłożenie pełnomocnictwa lub zatwierdzenia ww. czynności przez Skarżącego.
Przewodnicząca Wydziału zarządzeniem z dnia 25 czerwca 20221 r. uchyliła zarządzenie z dnia 26 stycznia 2021r.
Skarżący do 25 czerwca 2021 r. nie uiścił należnego wpisu od skargi, o czym świadczy znajdująca się w aktach sprawy notatka służbowa. Ponadto pełnomocnik Skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej,,p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przepis art. 46 § 3 p.p.s.a. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich należy skarga i jeśli wnoszący skargę nie uiścił należnego wpisu, wzywa się go do jego uiszczenia.
W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Nadmienić należy, że zgodnie z art. 84 p.p.s.a. przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Terminy procesowe dzielą się na terminy sądowe i terminy ustawowe. Pierwsze z nich są wyszczególnione w ustawie i nie mogą być przez sąd skracane lub przedłużane. Drugie zaś wyznaczane są przez sąd lub przewodniczącego i mogą być, zależnie od okoliczności sprawy, skracane lub przedłużane. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym. Oznacza to, że nie może być on skracany ani przedłużany (podobnie: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2019 r., sygn. II OZ 342/19 utrzymujące w mocy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 stycznia 2021 r., sygn. II SA/Rz 1378/18 – dostępne: CBOSA).
Wobec powyższego wniosek pełnomocnika Skarżącego o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi był niedopuszczalny. Zarządzenie o dopuszczeniu tymczasowo pełnomocnika Skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz wyznaczeniu terminu 90 dni na przedłożenie pełnomocnictwa lub zatwierdzenia ww. czynności przez Skarżącego zostało uchylone zarządzeniem z 25 czerwca 2021 r.
Jak wcześniej wskazano wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostały doręczone pełnomocnikowi Skarżącego z dniem 8 stycznia 2021 r. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 15 stycznia 2021 r. (piątek). Pełnomocnik Skarżącego do dnia dzisiejszego nie uzupełnił braku formalnego skargi w postaci nadesłania pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W zakreślonym terminie Skarżący, mimo prawidłowego wezwania nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Wobec nienadesłania żądanego dokumentu we wskazanym, ustawowym terminie, który nie podlega przedłużeniu, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, skarga nie mogła otrzymać prawidłowego biegu. Z uwagi na zaistnienie przesłanki do odrzucenia skargi, a tym samym zakończenia postępowania przed Sądem, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne.
W tej sytuacji Sąd był zatem zobowiązany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.