Uzasadnienie
W dniu 12 marca 2010 r. do Ministra Finansów wpłynął wniosek J. M. – zwanej dalej Skarżącą – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości.
W związku z opisanym we wniosku zdarzeniem przyszłym zwróciła się do Ministra Finansów z następującymi pytaniami:
- 1. Czy w sytuacji dokonania sprzedaży nieruchomości gruntowej, która została zakupiona pierwotnie z zamiarem wykorzystania na własne potrzeby mieszkaniowe (pod zabudowę jednorodzinną) ale nie jako całości lecz jej poszczególnych części (tj. wydzielonych działek) na rzecz kilku podmiotów (osób fizycznych) od takich transakcji będzie należny podatek od towarów i usług?
- 2. Czy należy opodatkować podatkiem od towarów i usług sprzedaż wyodrębnionych części nieruchomości na rzecz osób fizycznych, które zamierzają dokonać zabudowy tych działek na cele mieszalne przez jednego wykonawcę, jeżeli sprzedaży dokonują osoby fizyczne (małżonkowie), które nabyły nieruchomość z zamiarem realizacji własnych celów mieszkaniowych ze środków pochodzących z majątku osobistego (dorobkowego), a środki uzyskane ze sprzedaży wyodrębnionych z nieruchomości działek przeznaczone także będą na potrzeby osobiste?
- 3. Czy o zamiarze prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług świadczy fakt, że po upływie ponad 5 lat od zakupu nieruchomości nabywca nieruchomości dokonuje wyodrębnienia kilku działek nabytego wcześniej gruntu pod zabudowę i jednej działki pod zabudowę i jednej działki pod drogę dojazdową celem dokonania sprzedaży, jeżeli nieruchomość gruntowa, która została zakupiona pierwotnie z zamiarem wykorzystania na własne potrzeby mieszkaniowe (pod zabudowę jednorodzinną) będzie sprzedana na rzecz kilku osób fizycznych?
W ocenie Skarżącej, skoro ani jej, ani męża zamiarem przy nabyciu gruntu nie było późniejsze ich odsprzedanie a nabycie to nastąpiło do majątku prywatnego, niezwiązanego z prowadzeniem działalności gospodarczej, to dokonując sprzedaży gruntów taka transakcja nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W dniu [...] czerwca 2010 r. Minister Finansów w interpretacji indywidualną stanowisko Skarżącej uznał za nieprawidłowe. W jego ocenie, sprzedaż działek budowlanych, powstałych w wyniku podziału przedmiotowej nieruchomości, zakwalifikować należy do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004 r. Nr 54, poz.535 ze zm), a Skarżąca dokonując tych czynności uzyskuje status podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym dostawa ta, dokonana zarówno w ramach jednorazowej transakcji, jak również w ramach kilku transakcji (sprzedaży wydzielonych działek na rzecz kilku osób fizycznych), będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Przy czym nie ma tu znaczenia, iż środki uzyskane ze sprzedaży działek przeznaczone będą na potrzeby osobiste. Nie ma również znaczenia fakt, iż sprzedaż działek następuje po upływie ponad 5 lat od zakupu nieruchomości i następuje ona na rzecz osób fizycznych.
Nie zgadzając się z powyższą interpretacją indywidualną, Skarżąca pismem z dnia 18 czerwca 2010 r. wezwała organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na niniejsze wezwanie Minister Finansów uznał, iż brak jest podstaw do zmiany interpretacji.
W związku z tym, pismem z dnia 17 sierpnia 2010 r. Skarżąca wniosła na niniejszą interpretację indywidualną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Postępowanie sądowe należało zawiesić.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zm. - dalej P.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Postanowieniami z dnia 9 marca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego:
- - w sprawie o sygn. akt I FSK 2134/08; Czy do rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. U.E. z 2006 r. L 347/1, ze zm.), który dokonuje sprzedaży działek służących jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), ma zastosowanie art. 16 tej dyrektywy uznający za dostawę odpłatną jedynie takie przeznaczenie aktywów przedsiębiorstwa na cele prywatne podatnika lub inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jeżeli podatek od tych aktywów podlegał w całości lub w części odliczeniu? Czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących uprzednio jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), należy uznać za podatnika zobowiązanego do rozliczenia VAT z tytułu tej sprzedaży na zasadach ogólnych?
- - w sprawie o sygn. akt I FSK 2039/08; Czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalność rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części (nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie - jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczania VAT z tytułu działalności handlowej?
W tych okolicznościach Sąd uznał, że udzielone odpowiedzi przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości na przytoczone pytania prejudycjalne będą miały wpływ na rozstrzygnięcie skargi w niniejszej sprawie.
W związku z powyższym, należało stwierdzić, że zaistniała w przedmiotowej sprawie sytuacja wyczerpuje przesłankę zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym określoną w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.