Uzasadnienie
Skarżący J.W. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, argumentując że jest bezrobotny. Przedstawił zaświadczenie lekarskie.
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego Skarżący przesłał wypełniony formularz PPF, w którym podał że jest bez dochodów. Do majątku zaliczył dom oraz nieruchomość rolną o pow. 1,7 ha. Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. W dołączonym do formularza piśmie wyjaśnił, że w 2011 r. nie osiągnął żadnego dochodu. Pomagają mu znajomi i Caritas. Skarżący żyje z "różnego rodzaju darów". Nie posiada wyciągów bankowych. Nie otrzymuje środków z funduszy strukturalnych. Wśród okoliczności mających uzasadniać wniosek Skarżący wymienił także fakt ciążącego na nim zadłużenia. Przedłożył zaświadczenie o zarejestrowaniu jako osoba bezrobotna od lutego 2010 r.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie i ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając - z punktu widzenia powyższej przesłanki - wniosek Skarżącego referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. O takim rozstrzygnięciu zadecydował m. in. fakt, iż Skarżącemu przyznano już prawo pomocy w analogicznym zakresie. Nastąpiło to na mocy postanowienia WSA w Krakowie z 31 sierpnia 2011 r. w sprawie I SA/Kr 308/11. Przedstawioną tam argumentację referendarz sądowy w pełni podziela. Z informacji udzielonych przez Skarżącego wynika bowiem, że jest on osobą bezrobotną. Utrzymuje się z zasiłków przyznanych w ramach pomocy społecznej, a
Sygn. akt III SA/Wa 2514/11 także z pomocy znajomych i instytucji charytatywnych. Leczy się z powodu [...], a nadto – jak wynika z przywołanego wyżej postanowienia z 31 sierpnia 2011 r. ma orzeczony [...].
Zdaniem referendarza sądowego sytuacja materialna Skarżącego jest tego rodzaju, iż nie jest on w stanie zgromadzić środków potrzebnych na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jego rzecz pełnomocnika. Ponieważ Skarżący alternatywnie zaznaczył, że domaga się ustanowienia adwokata lub doradcy podatkowego referendarz sądowy uznał, że doradca podatkowy najpełniej bronić będzie interesu Skarżącego w toczącym się postępowaniu. Niniejsza sprawa dotyczy bowiem egzekucji zobowiązań podatkowych.
Z tych względów na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.