Uzasadnienie
Skarżąca J.W. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, wskazując na takie okoliczności jak: spłata kredytu, brak środków na utrzymanie, leki. Do majątku zaliczyła dom, mieszkanie do remontu oraz niesprawny samochód z [...] r. Wśród wydatków wymieniła opłaty za energię elektryczną (100 zł), opał (100 zł), ratę kredytu (791 zł). Skarżąca przedstawiła harmonogram spłat pożyczki, decyzję o wysokości emerytury rolniczej.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżąca przesłała wypełniony formularz, w którym wskazała, iż jest [...] -letnią samotną, schorowaną kobietą, która nie może pracować (ma problemy [...], jest [...]). Na potwierdzenie złego stanu zdrowia przedłożyła skierowanie do poradni specjalistycznej.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych materiałów wynika bowiem, że utrzymuje się ona z emerytury rolniczej wynoszącej nieco ponad 607 zł. Jak oświadczyła w 2015 r. nie pracuje już w sklepie będącym jej dodatkowym źródłem dochodu.
Uwzględniając zatem wysokość uzyskiwanego przez Skarżącą dochodu referendarz sądowy doszedł do przekonania, że zapłata przezeń kosztów sądowych i wynagrodzenia względem pełnomocnika odbyłaby się kosztem wydatków na konieczne utrzymanie, w tym na ochronę zdrowia. Z tych względów jej wniosek o zwolnienie od tych kosztów i ustanowienie radcy prawnego uznać należało za zasadny.
Na koniec wyjaśnić należy, że referendarz sądowy nie wyciągnął negatywnych konsekwencji z faktu nienadesłania dokumentacji źródłowej, do złożenia której obligowało Skarżącą wezwanie z 30 września 2015 r. Dał mianowicie wiarę jej oświadczeniu o utrzymywaniu się jedynie z emerytury rolniczej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.