Uzasadnienie
Wyznaczona w sprawie przez OIRP, pismem z 21/10/2016 r., na podstawie postanowienia z 30/9/2016 r. pełnomocnik z urzędu - rpr E.S., wniosła na rozprawie o zasadzenie kosztów postępowania w tym zastępstwa procesowego.
Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 - dalej jako u.p.p.s.a.). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – udział w rozprawie, czy doprowadzenie do rozpoznania sprawy na rozprawie.
Pełnomocnik z urzędu zapoznał się z aktami sprawy (27/12/1016 r.) oraz brał udział w rozprawie 26/7/2017 r., co wynika z protokołu rozprawy. Nadto złożył opinię braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części.
Wymóg ten pełnomocnik wypełnił w piśmie z 5/10/2017 r. Z uwagi na brak tożsamości treści wniosku zawartego w treści protokołu z rozprawy z 26 lipca 2017 r. i w treści pisma z 5/10/2017 r. referendarz sądowy uznał za niezasadne zastosowanie w sprawie dorobku prawnego dotyczącego skutków prawnych ponownie złożonego wniosku, rozstrzygniętego w uprzednio wydanych rozstrzygnięciach. Z uwagi na datę wniesienia skargi i opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie należy zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22/10/2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. 2015 poz. 1805) dla oceny kosztów za postępowanie w pierwszej instancji oraz przepisy rozporządzenia z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r. poz 1714).
Przedmiotem sporu jest odmowa umorzenia zaległości podatkowych, zatem nie występuje wartość przedmiotu zaskarżenia.
Stawką bazowa w postępowaniu odwoławczym jest zatem kwota 240 zł (§ 21 pkt 1 lit c "nowego" rozporządzenia). Stąd za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, czyli w sprawie – 120 zł. Do tej kwoty należy doliczyć 23 % podatku VAT, tj. 27,60 zł. Łącznie zatem za postępowanie drugoinstancyjne należne jest pełnomocnikowi 147,60 zł.
Za postępowanie w pierwszej instancji należna jest kwota 240 zł (§ 21 ust. 1 pkt 1 lit c w zw z § 4 ust. 1 "starego" rozporządzenia), powiększona o kwotę podatku VAT, tj. 55, 20 zł, łącznie 295,20 zł.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 u.p.p.s.a., należało stwierdzić, jak w sentencji.