Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 lipca 2012 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 25 lipca 2012 r.) pełnomocnik M. U. i Z. U. (dalej - "Skarżący") wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie naliczenia kosztów postępowania egzekucyjnego.
W dniu 31 lipca 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Sekretariat Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 lipca 2012 r., przekazał skargę zgodnie z właściwością do organu.
O powyższym poinformowano także pełnomocnika strony skarżącej, wskazując, że zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
W myśl art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać sprawę właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adres właściwego organu. Powyższy pogląd potwierdza stanowisko doktryny (vide "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", T. Woś i in., LexisNexis, wyd. I, Warszawa 2005 r.), oraz orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. postanowienie z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08, postanowienie z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1250/08, postanowienie z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt I FSK 687/08, z dnia 22 lipca 2010 r. sygn. akt I FSK 822/10).
Odpowiednie zastosowanie przedstawionego poglądu nakazuje przyjąć, iż skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym skargi przez sąd.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, Sąd wskazuje, iż z akt administracyjnych wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżących w dniu 25 czerwca 2012 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia. Natomiast skarga w niniejszej sprawie wpłynęła bezpośrednio do Sądu w dniu 25 lipca 2012 r. – ostatniego dnia 30-dniowego terminu na jej złożenie. Następnie w dniu 31 lipca 2012 r. skargę przekazano do organu, co było równoznaczne z wniesieniem skargi w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. Oznacza to, iż skarga została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.