Uzasadnienie
Przedsiębiorstwa Usługowo Handlowego [...] Sp. z o.o. z siedzibą w C. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek wskazała, że postępowania kontrolne, a obecnie egzekucyjne istotnie ograniczyły operacyjną działalność Spółki. Obecnie Spółka jest zagrożona upadłością i ma problemy ze zgromadzeniem środków na obronę prawną.
Z oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że Skarżąca posiada kapitał zakładowy w wysokości [...] zł, środki trwałe w wysokości [...] zł, a za 2015 r. poniosła stratę w kwocie [...] zł. Skarżąca nie posiada rachunków bankowych, a środki w kasie w kwocie [...] zł.
Na wezwanie referendarza sądowego o przedstawienie dodatkowych dokumentów i informacji obrazujących sytuację majątkową, Skarżąca przedstawiła zestawienie obrotów i sald za okres od 1 stycznia 2017 do 31 grudnia 2017 r. listę środków trwałych, bilans oraz rachunek zysków i strat na 31 grudnia 2016 r., wypowiedzenie umów na prowadzenie rachunków bankowych, zeznania podatkowe CIT-8 za 2015 i 2016 r., deklaracje VAT-7.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Przyznanie prawa pomocy stanowi odstępstwo od ogólnej zasady wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że udzielenie stronie prawa pomocy sprowadzać się powinno do przypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe (por. postanowienia NSA z: 23 stycznia 2013 r. I FZ 2/13 oraz II FZ 1017/12; 10 stycznia 2013 r. II FZ 1005/12). Dotyczy to przede wszystkim osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z tym postępowaniem.
W orzecznictwie tym podkreśla się również, że w przypadku osoby prawnej, a także innej jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, rozstrzygnięcie Sądu w zakresie prawa pomocy ma charakter uznaniowy. Oznacza to, że nawet jeżeli zostałaby spełniona przesłanka braku dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, Sąd nie musi przychylić się do żądania strony, a jedynie może przyznać prawo pomocy, jeżeli uzna, że zachodzi taka potrzeba w świetle zapewnienia stronie realizacji zasady prawa do Sądu (zob. postanowienie NSA z 14 maja 2015 r., I FZ 67/15).
W niniejszej sprawie Skarżąca ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z nadesłanych dokumentów obrazujących sytuację majątkową Skarżącej, wynika, że znajduje się ona w nienajlepszej kondycji finansowej. Banki wypowiedziały prowadzenie rachunków bankowych Skarżącej. W kasie Skarżąca posiada kwotę [...] zł. Jednakże mimo tych trudności, Skarżąca nie zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej. Z przedstawionych deklaracji VAT-7 za okres od sierpnia 2017 do stycznia 2018 r. wynika, że Skarżąca dokonuje dostaw towarów (w styczniu 2018 na kwotę 1.494 zł, w grudniu 2017 r. na kwotę 2.524 zł, w listopadzie 2017 r. na kwotę 2.037 zł). Dokonuje także nabycia towarów (w styczniu 2018 r. na kwotę 999 zł, w grudniu 2018 r. na kwotę 2.079 zł, w listopadzie 2017 r. na kwotę 619 zł). Są to wprawdzie niewielkie kwoty niemniej jednak Skarżąca w dalszym ciągu prowadzi działalność gospodarczą. Ponadto z zeznania podatkowego CIT-8 za 2016 r. (za 2017 r. Skarżąca nie nadesłała) wynika, że Skarżąca za 2016 r. uzyskała przychód w kwocie [...] zł.
Referendarz sądowy nie neguje trudnej sytuacji Skarżącej. Jednakże kwota wpisu sądowego od skargi kasacyjnej (1.000 zł) w zestawieniu z tym, że Skarżąca w dalszym ciągu prowadzi działalność gospodarczą uprawnia do stwierdzenia, że Skarżąca będzie miała możliwość wygospodarowania środków na uiszczenie kwoty 1.000 zł tytułem wpisu należnego od skargi kasacyjnej. Ponadto Skarżąca tj. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością ma możliwość uzyskania dopłat od wspólników.
W tym stanie rzeczy referendarz sądowy uznał, iż nie zachodzi w niniejszej sprawie wyjątkowa sytuacja, o której mowa w art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Wobec tego, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.