Uzasadnienie
F. Sp. z o.o. Spółka komandytowo akcyjna z siedzibą w W. (dalej - "Skarżąca") złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień i październik 2007 r.
W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku Skarżąca podniosła, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne wobec diametralnej rozbieżności wydanych dotychczas przez organy podatkowe i celne decyzji co do kwalifikacji przedmiotowych książek. Ponadto, według Skarżącej, wniosek o wstrzymanie wykonania jest również uzasadniony znaczną wysokością kwoty zobowiązania koniecznej do uiszczenia przez Skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej - "P.p.s.a.", zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wolters Kluwer 2009, s. 206).
Użyty w art. 61 § 3 P.p.s.a. zwrot "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności" oznacza, że orzeczenie uwzględniające taki wniosek ma charakter fakultatywny, a więc może, lecz nie musi być wydane nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w tym przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie zaskarżonego aktu.
Sąd podziela także prezentowane w orzecznictwie stanowisko wskazujące, że strona jest zobligowana do wnikliwego przedstawienia argumentów i materiałów pozwalających sądowi na wszechstronną analizę przesłanek skorzystania z art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, LEX nr 489786). I choć sąd może wówczas sięgać do informacji wynikających z akt sprawy, to nie może jednak zastępować strony w poszukiwaniu racji przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu.
W ocenie Sądu, podnoszone przez Skarżącą okoliczności tj. rozbieżność orzecznictwa oraz znaczna kwota zobowiązania podatkowego określona zaskarżoną decyzją, nie świadczą jeszcze o zaistnieniu przesłanek do wstrzymania wykonania aktu administracyjnego. W celu bowiem wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Skarżąca swój wniosek uzasadniła natomiast bardzo lakonicznie. Ponadto, twierdzenia te powinny być co najmniej uprawdopodobnione. O ile dana okoliczność z natury swojej może być udokumentowana, to należy przedłożyć stosowne dokumenty (por.: postanowienia NSA: z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FZ 110/10).
W ocenie Sądu, przedstawione we wniosku okoliczności nie wypełniają, określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Brak jest zatem podstaw, aby uczynić zadość żądaniu wstrzymania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji.
Sąd podkreśla również, iż rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje oceny zasadności skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił, jak na wstępie.