Uzasadnienie
Skarżąca – C. sp. jawna z siedzibą w J. pismem z dnia 24 września 2013 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres w podatku od towarów i usług za luty 2012 r. w wysokości 171.050 zł.
Pełnomocnik Skarżącej na rozprawie w dniu 16 czerwca 2014 r., powołując się na przepis art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") wniósł o zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia spraw zawisłych przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w wyniku skarg kasacyjnych wniesionych w sprawach o sygn. akt III SA/Wa 1008/13 oraz III SA/Wa 1024/13.
Pełnomocnik organu przyłączył się do wniosku strony przeciwnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Pojęcie "toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego" należy odnieść do całego postępowania, a zatem postępowania przed pierwszą instancją, postępowania po wydaniu orzeczenia prowadzonego przez sąd pierwszej instancji oraz postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Etap postępowania po wydaniu orzeczenia przez sąd pierwszej instancji, a przed uprawomocnieniem się wyroku należy zatem obejmować tym pojęciem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2005 r., sygn. akt I OSK 218/05, niepubl.).
Sądowi wiadomym jest, że Dyrektor Izby Skarbowej w W. w sprawach o sygn. akt III SA/Wa 1008/13 oraz III SA/Wa 1024/13 wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi kasacyjne. Sprawy te do dnia dzisiejszego nie zostały rozpoznane.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego uzasadniają względy celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08, wyrok WSA z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt: III SA/Wa 3321/08).
Podkreślenia wymaga, że zadaniem Sądu administracyjnego jest kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Wobec tego wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji byłoby prezentowanie odmiennych stanowisk sądów co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznych lub zbliżonych stanach faktycznych i prawnych (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 181/06).
W ocenie Sądu wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego będą miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej, wyznaczając tym samym prawidłowy kierunek wykładni kwestionowanych przepisów prawa.
Ponadto w niniejszej sprawie o zawieszenie postępowania sądowego wnioskowały zgodnie strony. W myśl natomiast art. 126 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
W tym stanie rzeczy Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowe na podstawie art. 126 i art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.