Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.,") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym w myśl art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.). Przedmiotem sprostowania może być każde postanowienie bez względu na jego zaskarżalność czy prawomocność.
Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt I GZ 7/09).
W niniejszej sprawie taka okoliczność zaszła. Jak wynika z akt sprawy Skarżąca – H. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W. nie uiściła wpisu sądowego od skargi na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] czerwca 2016 r., ani nie została do uiszczenia wpisu sądowego wezwana. Dostrzeżone przez Sąd nieprawidłowe nakazanie zwrotu kosztów postępowania sądowego w kwocie 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi należy uznać za oczywistą omyłkę. W odróżnieniu od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, Skarżąca nie uiszczając ich nie nabyła uprawnienia do zwrotu, zaś sprostowanie omyłki nie spowoduje utraty wcześniej nabytego uprawnienia.
W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.