Uzasadnienie
Sąd, postanowieniem z 4 stycznia 2012 r. III SA/Wa 2804/11, przyznał F.T. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w W., pismem z 10 lutego 2012 r., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczył adw. J. K..
Następnie, po cofnięciu pełnomocnictwa przez stronę dla adw. J.K., Okręgowa Rada Adwokacka w W., pismem z 10 lutego 2012 r., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczyła adw. M.B..
Pełnomocnik, na rozprawie w dniu 14 maja 2012 r. zwrócił się z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i oświadczył, ze opłaty nie zostały uiszczone.
Następnie złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia oraz wniosek o uzupełnienie wyroku.
Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - dalej jako u.p.p.s.a). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej czy reprezentowanie przed Sądem I instancji.
Niesporne jest też, zarówno w orzecznictwie jak i w piśmiennictwie, że wynagrodzenie należy się za pomoc prawną faktycznie udzieloną.
Zdaniem referendarza sądowego wyrazem udzielenia pomocy prawnej w sprawie jest uczestnictwo pełnomocnika strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co wynika z treści protokołu rozprawy czy składanych pism procesowych.
Wartość przedmiotu sporu została zgodnie przez strony zakreślona na kwotę 290000,- zł
Zgodnie z § 6 pkt 6 w zw z § 18 ust. 1 pkt 1 lit a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm, stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50.000 zł do 200.000 zł - 3.600 zł. Kwota podatku VAT wynosi 828 zł. Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.