Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2012 r., sygn. III SA/Wa 2804/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu F. T. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie po wystąpieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. na pełnomocnika Skarżącego pismem z 10 lutego 2012 r. został wyznaczony adwokat J. K..
Następnie, po cofnięciu pełnomocnictwa przez Skarżącego dla adw. J.K., Okręgowa Rada Adwokacka w W., pismem z 12 kwietnia 2012 r. do udzielenia pomocy prawnej Skarżącemu wyznaczyła adw. M.B..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 22 maja 2012 r. oddalił skargę w niniejszej sprawie
Postanowieniem z 19 czerwca 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie przyznał pełnomocnikowi Skarżącego adw. M.B. kwotę 3.600 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Pismem z 6 lipca 2012 r. pełnomocnik Skarżącego adw. M. B. poinformował o sporządzeniu opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. We wniosku tym zawarł oświadczenie, że opłaty za udzieloną pomoc prawną nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności adwokackie oraz zasad ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm., dalej - "rozporządzenie").
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. Wpis sądowy ma charakter wpisu stosunkowego i jego wysokość została określona na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).
Stosownie do § 6 pkt 6 tego rozporządzenia, stawka minimalna przy wartości przedmiotu sporu powyżej 50.000 do 200.000 zł, wynosi 3.600 zł.
Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Zgodnie natomiast z § 19 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 -5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Decydując o kwocie wynagrodzenia referendarz sądowy miał na uwadze rodzaj i charakter sprawy zawisłej przed sądem, oraz jej przebieg, a także czynności, które pełnomocnik podjął w sprawie.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego, adw. M. B. sporządził opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej o czym zawiadomił Sąd pismem z 6 lipca 2012 r. Dlatego koszty w sprawie zostały przyznane jak w sentencji.
W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.