Uzasadnienie
Skarżący – A.P. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od połowy grudnia 2016 r. przebywa w [...]. Nie ma możliwości uzyskiwania przychodów. Nie spłaca swoich zobowiązań m.in. kredytu hipotecznego. Nie posiada majątku, który mógłby ewentualnie sprzedać. Jego rodzina nie dysponuje środkami finansowym, aby mu pomóc. Bank wszczął procedurę windykacyjną w stosunku od jego domu. Wszystkie posiadane oszczędności zostały zabezpieczone w postępowaniu karnym.
Do wniosku pełnomocnik skarżący załączył zaświadczenie o przebywaniu skarżącego w [...], a także: wezwania do zapłaty, zestawienia nieopłaconych faktur, upomnienia, monity.
Uwzględniając powyższe zważono, co następuje:
Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych.
Instytucja ta stanowi wyjątek od generalnej zasady, zgodnie z którą strona ponosi koszty sądowe, czy też koszt wynagrodzenia jej pełnomocnika. Wskazać przy tym należy, że przyznanie prawa pomocy powoduje, że koszty związane z postępowaniem ponosi za skarżącego Skarb Państwa. W tej sytuacji, możliwość przyznania prawa pomocy uzależniona jest od szczególnie rozważnej oceny, wykazanej w treści wniosku sytuacji materialnej wnioskodawcy, tak aby jednoznacznie wynikał z niej brak środków na poniesienie kosztów postępowania.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej "P.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący przebywa bowiem obecnie w [...], w związku z czym od grudnia 2016 r. nie uzyskuje jakiegokolwiek dochodu, który mógłby przeznaczyć na uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej. Skarżący nie dysponuje także żadnym majątkiem, z którego mógłby czerpać środki celem pokrycia wydatków związanych z prowadzeniem przedmiotowej sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawcy prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od wpisu od skargi kasacyjnej. Oceniono, że obecna sytuacja majątkowa i finansowa w jakiej znajduje się skarżący nie pozwala mu na samodzielne ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu. Co prawda w przedmiotowej sprawie trudno jest mówić o uszczerbku w utrzymaniu wnioskodawcy sensu stricte, gdyż skarżący przebywając w [...] ma zapewnione utrzymanie. Wpływ na podjęte rozstrzygnięcie miało przede wszystkim to, że nie uzyskuje on żadnego dochodu oraz nie posiada wolnego od zajęcia majątku ani oszczędności.
O pozytywnym rozpoznaniu wniosku zadecydował również fakt, że na poprzednim etapie postępowania, skarżący partycypował w kosztach wszczętego postępowania, uiszczając wpis od skargi oraz opłatę za doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Dopiero na etapie skargi kasacyjnej, z uwagi na umieszczenie skarżącego w [...], doszło do załamania sytuacji finansowej skarżącego, co zmusiło go do wystąpienia z przedmiotowym wnioskiem.
W ocenie referendarza sądowego, powyższe okoliczności, a także konieczność umożliwienia skarżącemu realizacji konstytucyjnego prawa do sądu, wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi kasacyjnej..
Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.