Uzasadnienie
Skarżący F.P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy, wskazując, iż utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.080 zł oraz dochodów z działalności gospodarczej, które po odliczeniu kosztów wynoszą ok. 500 zł miesięcznie. Podał, że ma [...] lat i jest osobą samotną. Powołał się na fakt toczących się przeciwko niemu postępowań egzekucyjnych.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący przesłał formularz PPF, w którym zaznaczył, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Wskazał, iż choruje [...]. Wśród wydatków wymienił czynsz za mieszkanie (665 zł), telefon (52 zł), leki (144 zł). Skarżący przedstawił odcinek przekazu pocztowego, pismo w sprawie egzekucyjnej, zeznanie podatkowe, deklaracje VAT-7K.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.
Jak bowiem wynika z nadesłanych materiałów źródłem utrzymania Skarżącego jest emerytura wynosząca nieco ponad 1.109 zł oraz działalność gospodarcza, przynosząca – według jego oświadczenia – dochód w wysokości ok. 500 zł miesięcznie. Istotnie z przedłożonych deklaracji VAT-7K wynika, że w I i III kwartale 2016 r. poziom sprzedaży nie był znaczący i wyniósł odpowiednio 1.700 zł i 2.250 zł, co prawdopodobnym czyni twierdzenie Skarżącego, iż "uzyskiwane dochody z trudem wystarczają...na pokrycie podstawowych potrzeb egzystencjonalnych". Do potrzeb tych Skarżący zaliczył czynsz za mieszkanie (665 zł), telefon (52 zł) i wydatki na leki (144 zł). Skarżący ma bowiem [...] lat i – jak sam przyznał – choruje [...].
Uwzględniając zatem wysokość uzyskiwanego przez Skarżącego dochodu, jego wiek, rodzaj rozpoznanych u niego schorzeń oraz wysokość wydatków referendarz sądowy doszedł do przekonania, że zapłata kosztów postępowania, w tym wynagrodzenia względem wybranego pełnomocnika odbyłaby się kosztem wydatków na konieczne utrzymanie, w tym na ochronę zdrowia. Jak podkreślił sam Skarżący poniesienie tych kosztów musiałoby nastąpić kosztem wydatków na leki i jedzenie.
Z opisanych wyżej względów wniosek Skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego uznać należało za zasadny. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.