Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.).
Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt I GZ 7/09).
W niniejszej sprawie taka okoliczność zaszła. W pkt 1 sentencji wyroku z dnia 25 listopada 2016 r. Sąd na skutek oczywistej omyłki pisarskiej uchylając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Organu I instancji z dnia [...] grudnia 2013 r., podał błędne oznaczenie Organu wydającego tę decyzję wskazując, iż jest to "Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W.", podczas gdy z decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. wynika, że prawidłowe oznaczenie Organu powinno brzmieć "Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W.". Z kolei w uzasadnieniu wyroku oprócz błędnego oznaczenia Organu I instancji, Sąd nieprawidłowo wskazał także datę wydania decyzji przez Organ I instancji, tj. [...] grudnia 2013 r., zamiast [...] grudnia 2013 r. Powyższe oczywiste omyłki należało sprostować, co też Sąd uczynił niniejszym postanowieniem.
Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.