Uzasadnienie
Skarżąca – T. S. wnioskiem zawartym w skardze z dnia 22 sierpnia 2017 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2017 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.
W uzasadnieniu wniosku Skarżąca podniosła, że w wyniku wykonania decyzji grozi jej niepowetowaną szkodą majątkową, albowiem jej jedynym źródłem utrzymania jest emerytura w kwocie 1.254 zł miesięcznie. Posiada obciążenia komornicze w wysokości 374 zł miesięcznie. Wskazała i prowadzenie egzekucji spowoduje, że Skarżąca pozostanie bez środków do życia. Do kosztów miesięcznego utrzymania zaliczyła opłaty za energia elektryczna (100 zł, za dwa miesiące), wyżywienie (200 zł miesięcznie), odzież i środki czystości (100 zł miesięcznie), gaz butlowy (40 zł na dwa miesiące), czynsz za mieszkanie, opłaty za wodę i wywóz nieczystości oraz ogrzewanie (210 zł miesięcznie), oraz leki na schorzenia: [...], [...], [...], [...], [...], w łącznej kwocie 300 zł miesięcznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z analizy przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Oceniając wniosek Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd wziął przede wszystkim pod uwagę informacje i dokumenty dołączone przez Skarżącego do wniosku o przyznanie prawa pomocy i doszedł do przekonania, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione.
Z informacji przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że Skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji finansowej (niewielkie dochody, liczne schorzenia). W tych okolicznościach Sąd uznał, że Skarżąca wykazała konieczność udzielenia jej ochrony tymczasowej. Zdaniem Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji, z której wynikają zaległości w kwocie 27004 zł może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania szkody.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.