Uzasadnienie
We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF H. F. i J. F. (dalej "Skarżący" lub "Wnioskodawcy") wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Z oświadczeń Skarżących wynikało, iż prowadzą oni wspólnie gospodarstwo domowe. Nie posiadają żadnego majątku ani oszczędności. Nie posiadają również rachunków bankowych. Wskazali, iż obydwoje wpisani są do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych. Na samochodzie zarejestrowanym na Wnioskodawcę ustanowiony jest zastaw skarbowy. Skarżący uzyskują dochody z tytułu emerytury w wysokości 3 151,42 zł oraz 1 305,92 zł (łącznie 4 457,34 zł). Z emerytur Wnioskodawców prowadzona jest egzekucja. Niezbędnie miesięczne wydatki wynoszą ok. 3 800 zł w tym: na podatki, składki ubezpieczenia, egzekucję administracyjną, polisę OC, ratę kredytu na zakup aparatu słuchowego, opłaty eksploatacyjne. Do swoich niezbędnych wydatków Skarżący zaliczyli ponadto opłaty z tytułu obsługi skarg i zażaleń na kwotę ok. 200-300 zł miesięcznie oraz wydatki na komunikację miejską w wysokości 120 zł. Pozostałe środki przeznaczane są na ochronę zdrowia i leczenie przewlekłych chorób (ok. 350 zł na osobę). Na wykupienie wszystkich leków Skarżącym nie wystarcza pieniędzy.
Postanowieniem z dnia 9 lutego 2011 r. referendarz sądowy przyznał Skarżącym prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, odmawiając jednocześnie zwolnienia od kosztów sądowych. U podstaw rozstrzygnięcia legło ustalenie, że sytuacja majątkowa Skarżących jest trudna i z posiadanych środków pieniężnych nie są oni w stanie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, ponieść kosztów wynagrodzenia radcy prawnego. W ocenie referendarza sądowego, Skarżący nie wykazali natomiast, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Celem instytucji prawa pomocy jest więc zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych.
W rozpoznawanej sprawie Skarżący wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, tj. w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z oświadczeń Skarżących i załączonych dokumentów wynika, że ponoszone przez nich koszty utrzymania, powiększone o egzekwowane świadczenia publicznoprawne, przekraczają kwotę osiąganych łącznie dochodów. W tym stanie rzeczy, wskazać należy, iż sytuacja finansowa Skarżących uzasadnia przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Skarżący wykazali bowiem, iż nie są w stanie wygospodarować żadnych środków na pokrycie kosztów sądowych oraz pozyskanie we własnym zakresie pomocy profesjonalnego pełnomocnika.
Z powyższych powodów, na podstawie art. 245, art. 246 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.