Uzasadnienie
Postanowieniem z 31 maja 2011 r. III SA/Wa 3253/10 Sąd przyznał J.F., H.F. – dalej jako skarżący - prawo pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego oraz zwolnienia od kosztów sądowych.
OIRP wyznaczyła pełnomocnikiem skarżących – r.pr K.N..
WSA w Warszawie, postanowieniem z 21 listopada 2011 r. III SA/Wa 3253/10, przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie z tytułu reprezentowania strony przed Sądem I instancji.
Pełnomocnik z urzędu, pismem z 14 lutego 2012 r., oświadczył o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, przekazaniu stronie tej opinii w dniu 15 lutego 2012 r. Nadto wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej według norm przepisanych i oświadczył, ze koszty te nie zostały opłacone tak w całości, jak w części.
Referendarz sądowy wskazuje, że mając na uwadze rodzaj sprawy – odmowę stwierdzenia nieważności postanowienia – w której przedmiotem sporu nie jest należność pieniężna, zakres czynności pełnomocnika z urzędu w postępowaniu, tj reprezentowanie przed Sądem I instancji oraz zapisy § 14 ust. 2 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm, dalej jako rozporządzenie), wysokość wynagrodzenia należało oznaczyć na kwotę 120,- zł. Do kwoty tej należało, co zostało poczynione w sentencji, doliczyć 23 % należnego podatku od towaru i usług.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 15 pkt 1 przywołanego wyżej rozporządzenia, należało stwierdzić, jak w sentencji.