Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 maja 2017 r. Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w niniejszej sprawie zwolnił R.K. (dalej: Skarżący/Strona) od kosztów sądowych w sprawie powyżej 50 zł oraz ustanowił dla Skarżącego adwokata z urzędu.
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 27 lipca 2017 r., doręczonym w dniu 3 sierpnia 2017 r. pełnomocnikowi Strony, Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 50 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Termin do uzupełnienia powyższego braku formalnego upłynął w dniu 10 sierpnia 2017 r.
Pismem z dnia 24 sierpnia 2017 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu Skarżący wyjaśnił, że w dniu 3 sierpnia 2017 r. jego pełnomocnik otrzymał wezwanie sądowe do uiszczenia wpisu sądowego. Tego samego dnia ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu przesłał wezwanie do Skarżącego listem poleconym. Na skutek działalności operatora pocztowego przedmiotowa korespondencja dotarła do Skarżącego w dniu 23 sierpnia 2017 r. Do wniosku zostało załączone potwierdzenie wykonania przelewu na kwotę 50 zł na rzecz WSA w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 85 ustawy z dna 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jak stanowi § 2 przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie wniosek Skarżącego zasługiwał na uwzględnienie. Podnieść należy, że wobec ustanowienia pełnomocnika z urzędu dla Skarżącego, Sąd był zobligowany do kierowania wszelkiej korespondencji, w tym wezwania do uiszczenia wpisu, do tegoż pełnomocnika. Jednocześnie pełnomocnik nie miał możliwości przekazania informacji Skarżącemu o obowiązku uiszczenia wpisu, inaczej niż drogą pocztową. Skoro Skarżący korespondencję od swojego pełnomocnika otrzymał dopiero w dniu 23 sierpnia 2017 r., należało uznać, że do uchybienia terminu doszło bez winy Skarżącego.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.