Uzasadnienie
Skarżąca A.K. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego z uwagi na trudną sytuację materialną. W uzasadnieniu wskazała, że jest matką samotnie wychowującą dwóch synów. Starszy syn wymaga opieki medycznej. Skarżąca wskazała, że od lipca przebywa na urlopie wychowawczym. Utrzymuje rodzinę z alimentów, które otrzymuje starszy syn. Skarżąca posiada kredyt bankowy, który obecnie ze względu na brak środków nie jest spłacany. Skarżąca wskazała, że na codzienne potrzeby jest zmuszona pożyczać od znajomych.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z synami (ur. w [...] i [...] r.) i nie posiada żadnego majątku. Syn P. posiada dom drewniany na działce 16 arów i mieszkanie o powierzchni 28 m². Skarżąca Otrzymuje alimenty na syna w kwocie 600 zł. Do wydatków Skarżąca zaliczyła opłaty za wodę, energię, gaz i nieczystości stałe: około 240 zł, opał – około 270 zł, koszty leczenia starszego syna – 40 zł oraz pożyczka – 1.627 zł miesięcznie (niespłacana).
Na wezwanie referendarza sądowego Skarżąca nadesłała, zeznanie podatkowe, z którego wynika, ze w 2015 r. uzyskała dochód w kwocie 44.052,31 zł. Nadesłała także wyciągi z rachunków bankowych, rachunki miesięcznych opłat oraz wyjaśniła, że pomimo bardzo oszczędnego wydatkowania pieniędzy jest zmuszona zapożyczać się u znajomych. Wyjaśniła, że opał kupuje na bieżąco w małych ilościach. Ubrania dla dzieci Skarżąca kupuje w sklepach z odzieżą używaną, w dni kiedy sztuka kosztuje 1 zł. Skarżąca oczekuje na przyznanie świadczeń rodzinnych.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki starszy referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Źródłem utrzymania trzyosobowej rodziny są alimenty w wysokości 600 zł. Środki te są przeznaczane wyłącznie na niezbędne potrzeby życiowe w tym na leki i opał. Skarżąca ubrania dla dzieci kupuje w sklepach z odzieżą używaną, w dni kiedy sztuka kosztuje 1 zł. Ponadto Skarżąca posiada niespłacany kredyt bankowy. Jak wynika z wyciągu z rachunku bankowego ostatnia wpłata miała miejsce we wrześniu 2016 r.
Tym samym, uznać należało, iż Skarżąca wykazała, że nie ma żadnych środków na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie na jej rzecz doradcy podatkowego.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.