Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej o kwotę 40.633 zł Skarżąca C. sp. z o.o. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, informując, że z tytułu złożenia tej skargi uiściła kwotę 2.500 zł. Przypomniała, że w niniejszej sprawie przyznano jej już prawo pomocy w postaci zwolnienia od wpisu sądowego ponad kwotę 5.000 zł. Od tamtej pory sytuacja finansowa Skarżącej nie zmieniła się. Skarżąca znajduje się na skraju upadłości. Za ubiegły rok obrotowy poniosła stratę w wysokości 471.530,58 zł. Wartość środków trwałych Skarżąca określiła na kwotę 79.258 zł. Na rachunkach bankowych nie posiada środków. Konta te są zadłużone.
Wykonując wezwanie Sądu Skarżąca przesłała zeznanie podatkowe za 2012 r., bilans oraz rachunek zysków i strat za 2012 r., deklaracje VAT, zestawienie obrotów i sald, z których wynika, że w 2013 r. Skarżąca nie osiągnęła przychodów, a jedynie generowała koszty; pismo [...] informujące o wypowiedzeniu umowy rachunku bankowego. Skarżąca poinformowała, że wszczęto wobec niej postępowanie egzekucyjne z tytułu zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych, określonego decyzją będącą przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie. Wskazała, że pełnomocnik nie otrzymał jeszcze wynagrodzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Przyznanie prawa pomocy stanowi odstępstwo od ogólnej zasady wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako: "P.p.s.a.", zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że udzielenie stronie prawa pomocy sprowadzać się powinno do przypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe (por. postanowienia NSA z: 23 stycznia 2013 r. I FZ 2/13 oraz II FZ 1017/12; 10 stycznia 2013 r. II FZ 1005/12).
W niniejszej sprawie Skarżąca ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych, tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem osoba prawna, a także inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki Sąd uznał, że częściowo zasługuje on na uwzględnienie. Jedynym wymaganym na tym etapie postępowania kosztem sądowym jest wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 43.133 zł. Zdaniem Sądu wpisu tego Skarżąca nie jest w stanie uiścić w całości.
Na wstępie należy zauważyć, że w niniejszym postępowaniu Skarżąca korzystała już z prawa pomocy w postaci zwolnienia od wpisu od skargi ponad kwotę 5.000 zł. Nastąpiło to mianowicie na mocy postanowienia z 10 stycznia 2013 r. Obecny swój wniosek Skarżąca umotywowała tymi samymi okolicznościami faktycznymi, które legły u podstaw przywołanego wyżej postanowienia. Wskazała mianowicie, że nie osiąga przychodów, nie posiada rachunków bankowych, znajduje się na skraju upadłości.
Tym samym Sąd uznał, że sytuacja finansowa Skarżącej w dalszym ciągu uzasadnia udzielenie jej prawa pomocy. Skarżąca nie osiąga przychodów, co obrazują chociażby deklaracje VAT za miesiące maj-październik 2013 r. W deklaracjach tych wykazano zerową sprzedaż i zakupy, zaś w deklaracji za maj 2013 r. zakupy kształtowały się na poziomie 100 zł. Nadto z zestawienia obrotów i sald wynika, że w 2013 r. Skarżąca poniosła koszty w wysokości 2.552,13 zł, na które złożyły się wydatki z tytułu m. in. usług telekomunikacyjnych, pocztowych oraz podatków i opłat. Jak należy przypuszczać źródłem finansowania tych wydatków były środki zgromadzone "w kasie i na rachunkach". Z bilansu wynika bowiem, że na dzień 31 grudnia 2012 r. pozycja ta wykazywała saldo w wysokości ponad 15.000 zł.
Uwzględniając powyższe Sąd za zasadne uznał zwolnienie Skarżącej z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej ponad kwotę 2.500 zł. Zdaniem Sądu uiszczenie kwoty 2.500 zł leży w jej możliwościach finansowych, co potwierdza zresztą fakt wpłaty przez Skarżącą wpisu w takiej właśnie wysokości.
Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.