Uzasadnienie
Skarżąca E. W. pismem z 25 listopada 2015r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] września 2015r., w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie określenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wraz ze skargą złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 2 marca 2016r. odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia otrzymania rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] września 2015r., została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 5 października 2015r. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym Skarżącej prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. W świetle powyższego termin do wniesienia skargi upływał z dniem 4 listopada 2015r. (środa). Tymczasem przedmiotowa skarga została nadana w urzędzie pocztowym 25 listopada 2015r. Powyższe oznacza, że skarga została złożona po terminie.
Postanowieniem z dnia 2 marca 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowej skargi.
Skoro zatem skarga została złożona po upływie ustawowego terminu, a Skarżącej odmówiono przywrócenia terminu do jej wniesienia, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia. Orzeczenie w pkt 2 sentencji postanowienia znajduje uzasadnienie w art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.