Uzasadnienie
Skarżącemu J.R. zostało doręczone 1 lutego 2017 r. (k. 19 akt sądowych) zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi z 5 grudnia 2016 r., wraz z pouczeniem o przysługującym Stronie prawie do wniesienia zażalenia w terminie siedmiu dni.
W odpowiedzi Skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy, lecz nie złożył zażalenia na to zarządzenie, które uprawomocniło się.
Skarżący, po prawomocnym zakończeniu postępowania z jego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zarządzeniem z 20 maja 2017 r., został wezwany – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi - do wykonania prawomocnego już zarządzenia z 5 grudnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Skarżący, pismem z 2 czerwca 2011 r., zażalił się na to zarządzenie podnosząc obojętność Państwa, Sądu i pracowników Sądu na losy stron postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z 12 czerwca 2017 r., odrzucił zażalenie powołując się na to, że zarządzenie przewodniczącego wydziału do uiszczenia wpisu od skargi, wraz z pouczeniem o przysługującym stronie prawie do wniesienia zażalenia w terminie siedmiu dni zostało doręczone skarżącemu 1 lutego 2017 r., zaś ostateczny termin na wniesienie zażalenia upływał 8 lutego 2017 r. Stąd zażalenie z 2 czerwca 2017 r., wniesione w tej dacie, zostało złożone po upływie przysługującego Stronie terminu na zakwestionowanie zarządzenia przewodniczącego wydziału.
Z dokumentów księgowych dołączonych do akt wynika, że skarżący, pomimo doręczonego mu prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu 29 maja 2017 r. (k. 44 akt sądowych), do 21 sierpnia 2017 r., nie uiścił wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu.
Sąd wskazuje, że z akt sądowych wynika, że prawomocne zarządzenie o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, które skarżący był zobowiązany wykonać i na które nie przysługiwał mu środek zaskarżenia – o czym został pouczony - doręczono mu 29 maja 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k 44 akt sądowych). Nadto, pomimo doręczenia skarżącemu w trybie art. 73 P.p.s.a. postanowienia o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie przewodniczącego wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w dniu 30 czerwca 2017 r. (por. k. 53 akt sądowych), skarżący nie zakwestionował skutecznie tego postanowienia w przepisanym terminie siedmiu dni, ani nie uiścił wpisu, o który został – o czym wyżej – wezwany pismem z 24 maja 2017 r. (k. 43 akt sądowych).
Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone skarżącemu, jak wskazano, 29 maja 2017 r., należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania – 30 maja 2017 r. Termin ten upłynął 5 czerwca 2017r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a. Z dokumentów księgowych Sądu wynika natomiast, iż do 21 sierpnia 2017r. nie odnotowano wpływu kwoty stanowiącej wpis od skargi. Oznacza to, że wpis od skargi nie został uiszczony w wyznaczonym Skarżącemu terminie siedmiu dni i – tym samym - została spełniona przesłanka odrzucenia skargi, ponieważ Skarżący ani nie zakwestionował skutecznie zarządzenia przewodniczącego, ani nie uiścił, pomimo prawidłowych pouczeń o terminie i rygorze, wpisu od skargi.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. postanowił o odrzuceniu skargi.