Uzasadnienie
V. S.A. z siedzibą w W. (dalej zwana "Skarżącą") reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego W.M. wniosła skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 września 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Wezwaniem z dnia 24 listopada 2017 r., skierowanym na adres pełnomocnika Skarżącej, wezwano go do uzupełnienia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma – braku formalnego skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Pełnomocnika poinformowano, że do skargi dołączono aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców datowany na dzień 9 października 2017 r., natomiast złożone pełnomocnictwo udzielone zostało 3 marca 2017 r.
Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 3711/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę Skarżącej odrzucił. Jako podstawę odrzucenia Sąd wskazał brak przedłożenia odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia.
Już po wysłaniu ww. odpisu postanowienia pracownik sekretariatu Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie załączył do akt sprawy zagubioną korespondencję zawierającą przedmiotowy dokument.
Pełnomocnik Skarżącego złożył pismo procesowe z dnia 9 lutego 2018 r., które po analizie jego treści, Sąd uznał za zażalenie na ww. postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 195 § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej P.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. W niniejszej sprawie istnieją podstawy do zastosowania tego przepisu.
Wskazać należy, że podstawą odrzucenia skargi było uznanie, że pełnomocnik Skarżącej mimo skutecznego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia – dokumentu tego nie nadesłał.
Jednak z akt sprawy wynika, że braki formalne skargi zostały uzupełnione w terminie. Odpis Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynika umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia przesłany zostało do Sądu 6 grudnia 2017 r. (data nadania). Wobec powyższego nie było podstaw do odrzucenia skargi i należało uznać zażalenie za oczywiście uzasadnione zgodnie z art. 195 § 2 P.p.s.a.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a., orzekł o uwzględnieniu zażalenia i uchyleniu zaskarżonego postanowienia.